ตอนที่ 16 ข้าไม่จ่ายเงิน ก็ไม่นับว่าขาย!
“โยวรั่ว! รีบเรียกหมอหลวงมาเร็ว!”
พระสนมเจิ้งร้องลั่น สถานการณ์ตรงหน้าสับสนวุ่นวายไปหมด
ผู้คนที่มามุงดูอยู่รอบจวนกงเจวียนพากันแยกย้าย คนเหล่านี้ล้วนเป็น ‘ตา’ และ ‘หู’ ของฝ่ายต่าง ๆ คอยจับตาดูจวนกงเจวียนโดยเฉพาะ ข่าวที่เย่ฝานหย่าหลี่โยวรั่วจึงถูกส่งกลับไปยังผู้เป็นนายของแต่ละฝ่ายในทันที
ข้างประตูใหญ่จวนกงเจวียน ภายในห้องเฝ้าประตูห้องหนึ่ง
“หึ ๆ!”
เสิ่นมู่หรงมองผ่านหน้าต่าง เห็นกับตาว่าเย่ฝานหย่าหลี่โยวรั่ว นางจึงอารมณ์ดีเป็นอย่างยิ่ง “ดูท่าน้องชายคงไม่ชอบหลี่โยวรั่วแล้วจริง ๆ!”
สายลับคนหนึ่งเดินเข้ามา คุกเข่าข้างเดียว “ท่านแม่ทัพใหญ่ หลังข่าวการสิ้นชีพของท่านถูกส่งกลับไป แดนเหนือก็เกิดความแปรปรวน!”
……
จวนอัครมหาเสนาบดี ตระกูลหวัง
หวังกั๋วจงได้รับข่าวเป็นคนแรก “ว่าอย่างไรนะ? เย่ฝานหย่าหลี่โยวรั่วแล้ว! เขากล้าทำเช่นนี้ได้อย่างไร?”
แววตาพลันเคร่งขรึม “โอกาสมาถึงแล้ว!”
เขารีบออกจากตระกูลหวัง ขึ้นรถม้าไปยังนอกเรือนหรูหราแห่งหนึ่ง เมื่อเข้าไปในสวนดอกไม้แล้ว ก็ลอดเข้าไปในทางลับ
ไม่นานนัก เขาก็ปรากฏตัวขึ้นในเรือนอีกแห่ง
หลังจากหญิงใบ้สองคนรายงาน เขาก็เดินมาหยุดตรงหน้าหลี่โหยวหราน “ท่านองค์ชาย! เมื่อหนึ่งเค่อก่อน เย่ฝานเขียนหนังสือหย่าต่อหน้าสาธารณชนที่หน้าประตูใหญ่จวนอ๋องเจิ้นเป่ย แล้วหย่าหลี่โยวรั่ว……”
“เจ้าว่าอะไรนะ?”
หลี่โหยวหรานซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็นหันกลับมาด้วยความตกใจ
“เสิ่นมู่หรงเพิ่งตาย เขาก็กล้าทำเรื่องที่รนหาที่ตายเช่นนี้? หรือว่าเบื่อชีวิตแล้วจริง ๆ?”
ขณะนั้นเอง หญิงใบ้คนหนึ่งวิ่งเข้ามา ทำภาษามือว่า “ท่านองค์ชาย เย่ฝานไปหวนฮวาโหลวแล้ว!”