เอาเรื่องไร้สาระไว้ก่อน แม้การรับสมัครพนักงานจะเจอเรื่องไม่คาดคิดหลายอย่าง แต่เฉินโม่ก็ยังไม่ลืมเป้าหมายสุดท้ายของตัวเอง—
นั่นก็คือหาคนมาทำ【เครปไส้ครีม】ที่มีขั้นตอนซับซ้อนสุด ๆ นี้
“หญิงสาวชุดม่วง ถึงเวลาทดสอบฝีมือเธอแล้ว!”
ทิ้งท้ายไว้แค่นั้น เฉินโม่ก็กลับไปนอนเอนพักบนเก้าอี้ ตามคำพูดของเขาคือเขาได้รับความเสียหายทางจิตใจอย่างหนัก จำเป็นต้องพักฟื้นอย่างสงบ
“หญิงสาวชุดม่วง เธอว่าพวกเรานายจ้างนี่โคตรซีเอสไหม?”
“ซีเอส? หมายถึงเชฟเหรอ? ฉันต่างหากที่เป็นซีเอส”
หญิงสาวชุดม่วงตอบสั้นกระชับ
“เอ่อ...”
โกยาเดินตามหญิงสาวชุดม่วงเข้าไปในครัว ที่จริงเธอเห็นว่าหญิงสาวชุดม่วงทั้งแขนขาเล็กเรียว แถมสมองก็ไม่ค่อยฉลาด เลยคิดว่าตัวเองต้องเข้าไปช่วยเสียหน่อย
5 นาทีต่อมา โกยาเดินออกจากครัวเงียบ ๆ แล้วไปนั่งยองอยู่ตรงมุมกำแพง เธอรู้สึกราวกับเป็นคนงานหญิงที่ถูกเครื่องปั่นด้ายคัดออก
“ก็แค่ทำอาหารเองนี่นา...” เธอปลอบใจตัวเองแบบนั้น
ในครัว หญิงสาวชุดม่วงยืนอยู่บนเก้าอี้ หนวดหลายสิบเส้นสะบัดจนเห็นเป็นเงาพร่า จัดการวัตถุดิบไปทีละอย่างราวกับสายพานในโรงงาน ถึงขั้นที่เธอแทบไม่ต้องลงมือเองด้วยซ้ำ
“พอคุ้นกับวัตถุดิบพวกนี้แล้วก็ทำได้เร็วขึ้นเยอะ เฉลี่ย 5 นาทีก็ทำได้ 20 ชุด แต่ยังไม่พอ...”
หญิงสาวชุดม่วงมองมือทั้งสองข้างของตัวเอง พลางรู้สึกว่าพลังถูกกดทับไว้
ความรู้สึกของเธอไม่ผิดเลย
【“หญิงสาวชุดม่วง”】
ชีวิต: 240/240 (ค่าสูงสุดถูกจำกัดตามระดับเรือ)
พละกำลัง: 30 (ค่าสูงสุดถูกจำกัดตามระดับเรือ)
ความคล่องแคล่ว: 30 (ค่าสูงสุดถูกจำกัดตามระดับเรือ)
จิตใจ: 3 (บางครั้งเด็กสาวคนนี้ก็มีท่าทางเหม่อ ๆ คล้ายกำลังนึกถึงอะไรบางอย่าง)