เฉินโม่ภายนอกดูนิ่งสนิทราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในใจกลับลนลานสุดขีด เมื่อครู่เขาเห็นร่างจริงของเลวีอาธานเข้าเต็มตา ตอนนี้ค่าสติกำลังลดฮวบ
ปากมหึมาสีม่วงดำแห่งห้วงลึก หนวดที่บดบังฟ้าดิน...
【คุณสังเกตร่างจริงของสัตว์กลืนกินห้วงมืด·ผู้พิทักษ์ชั้นตื้นแห่งห้วงลึก·อสูรที่ถูกพันธนาการ เลวีอาธาน ค่าสติลดลง 20 แต้ม】
【คุณถูกเปลวไฟแดนวิญญาณกัดกร่อน ค่าสติ -1-1-1-1...】
“ทำไมคนคนนี้ถึงไปข้องเกี่ยวกับแจ็กเวรนั่นได้?”
เลวีอาธานเดือดดาลอยู่ในใจ แต่ก็หวาดระแวงเรื่องนี้อย่างยิ่ง เพราะเปลวไฟสีขาวนั่นเป็นสัญลักษณ์ของแจ็ก มีเพียงพวกตัวเก่าแก่ไม่กี่ตนในชั้นลึกของห้วงนภาเท่านั้นที่ไม่หวาดกลัวเจ้าคนบ้าแห่งโลกวิญญาณนั่น
หนวดสามเส้นบนแผ่นหลังของนางพลิ้วสะบัดไปมาตามอารมณ์ที่แปรปรวน
“เอาเมนูมา!”
เลวีอาธานพูดเสียงเย็น จากนั้นก็กวาดตามองเมนูที่มีอาหารเพียงจานเดียว มุมปากกระตุกเล็กน้อย
“ขออภัยครับคุณผู้หญิง 【เครปไส้ครีม】ยังอยู่ระหว่างพัฒนา ตอนนี้มีเพียงเมนูขึ้นชื่อ 【เมนูปลาเงยมองห้วงมืด】 เท่านั้นครับ”
เฉินโม่ตอบอย่างไม่ถ่อมตนและไม่หยิ่งยโส ดูท่าแจ็กจะแข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้มาก แม้แต่เลวีอาธานที่ดูกร่างสุด ๆ ตรงหน้าก็ยังเกรงกลัวอีกฝ่าย เขาเองก็พลอยอาศัยบารมีคนอื่นข่มขวัญไปด้วย
“มีอาหารจานเดียว ยังจะทำเป็นให้ฉันเลือกอีก รีบยกมา!”
ไม่ถึงห้านาที เมนูปลาเงยมองห้วงมืดร้อน ๆ จานหนึ่งก็ถูกยกมาเสิร์ฟ
“เร็วขนาดนี้เลย? นี่อาหารสำเร็จรูปหรือไง?”
“คุณผู้หญิงครับ ร้านเราทำอาหารได้เร็วก็เท่านั้นเอง ไม่รู้ก็อย่าพูดมั่วครับ”