ทุกคนออกทะเล: เทพโบราณติดเรือของฉันงอมแงม

ตอนที่ 42 เดินเรือทั่วหล้า: เทพโบราณคลั่งไคล้เรือของผม

6 นาที· 1.4K คำ

เฉินโม่เดินขึ้นมาบนดาดฟ้า ใต้ผิวน้ำทะเลมีกระแสน้ำวนเชี่ยวกราก ดูท่าพายุใหญ่กำลังจะมา ส่วนในช่องแชตก็เริ่มมีผู้เล่นกระสับกระส่ายกันแล้ว

【สัตว์ทะเลพวกนี้คลั่งไปแล้ว! พวกมันชนเรือฉันจนเป็นรูตั้งหลายรู!】

【แค่คลั่งที่ไหนกัน นี่มันกลายเป็นมารไปแล้ว! ฉันแทงจนตัวมันพรุนเป็นรูเลือด 2778 รู มันยังจะกัดฉันอีก แบบนี้จะให้ฉันไปร้องเรียนกับใครล่ะ?】

【คนข้างบนก็ไม่เบาเหมือนกันนะ】

ข้อความขอความช่วยเหลือจากผู้เล่นถูกส่งออกมาไม่ขาดสาย แต่หลังจากส่งข้อความไปได้เพียงครู่เดียว รูปโปรไฟล์ของหลายคนก็กลายเป็นสีเทา สถานการณ์ไม่น่าสู้ดี เฉินโม่ขมวดคิ้วแน่น

ดูจากตอนนี้ ผู้เล่นนิรนามที่ตายไปแล้วคนนั้นพูดโกหกทั้งเพ นี่ไม่ใช่เหตุการณ์สุ่มอะไรทั้งนั้น ที่เขาเจอมันก่อนคนอื่นก็เป็นเพราะผลของ【น้ำมันหอมคลุ้มคลั่ง】ต่างหาก

【ว้าว—ว้าว—ว้าว ดูท่าพวกคุณจะรับมือสัตว์ทะเลบ้าคลั่งพวกนี้ไม่ไหวสินะ?】

เสียงที่ทำให้ผู้เล่นทั้งหลายแค้นจนเขี้ยวแทบหักดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมน้ำเสียงสะใจอยู่เล็กน้อย

ยิ่งทำให้ผู้เล่นเดือดดาล พากันสาปแช่งบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของเจ้าของเสียงในช่องแชต

【เฮ้อ คราวนี้ฉันอุตส่าห์มามอบสิทธิประโยชน์ให้พวกคุณนะ แต่กลับทำกับฉันแบบนี้ คำพูดร้าย ๆ มันบาดใจนะ~】

ทันทีที่เจ้าของเสียงพูดจบด้วยน้ำเสียงแสร้งเศร้า ประกาศระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

【ในเหตุการณ์ครั้งนี้ ผู้เล่นสามารถล่าสัตว์ทะเลเพื่อรับแต้มผลงาน แต้มผลงานที่ได้รับจะขึ้นอยู่กับขนาดและคุณสมบัติของสัตว์ทะเล หลังจบเหตุการณ์ ร้านค้าแต้มผลงานจะเปิดพร้อมกับร้านค้าพิเศษ】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป