“มีใครขายม้วนคัมภีร์เปล่ากับลูกตาคลุ้มคลั่งบ้าง หรือมีข้อมูลเกี่ยวกับพวกมันไหม? ฉันจะจ่ายด้วยเหรียญห้วงมืด”
ตอนนี้เฉินโม่มีเหรียญห้วงมืดมากกว่า 20,000 เหรียญ จะเรียกว่าเป็นคนกระเป๋าหนักก็ไม่เกินจริง
ข้อความของเฉินโม่ถูกส่งลงช่องแชต ไม่นานก็มีคนตอบกลับ
【แน่ใจนะว่าต้องการม้วนคัมภีร์เปล่า?】
เฉินโม่มองชื่อผู้พูด อีกฝ่ายไม่ได้ปิดบังตัวตน แถมยังเป็นดาวดังเล็ก ๆ ในช่องแชต มีชื่อว่าอั้นซิงแห่ง【เรืออ้าวฝ่า】
เขาทำมาหากินด้วยการเขียนม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ แล้วขายเวทมนตร์ใช้ครั้งเดียวอย่างบอลเพลิงและเกล็ดน้ำแข็ง ราคาตั้งแต่หลายร้อยไปจนถึงหลักพัน
【ใช่】
【ถ้าเรือของนายไม่ได้อยู่สายลึกลับ ก็อย่าเสียแรงลองเขียนม้วนคัมภีร์เลย】
เฉินโม่ขี้เกียจพูดมาก อั้นซิงคงคิดว่าเขาจะมาแย่งงานทำมาหากินแน่ ๆ
ล้อเล่นหรือไง ยอดขายต่อวันของเขาตอนนี้นับกันเป็นหลักหมื่น จะไปสนใจโรงงานทำมือเล็ก ๆ แบบนี้ได้ยังไง
【เอาไปเป็นวัตถุดิบสังเคราะห์เท่านั้น ฉันต้องการแค่แผ่นเดียว】
【100 เหรียญห้วงมืด】
เฉินโม่ขี้เกียจต่อความ รีบโอนเงินไปให้ทันที อย่าว่าแต่ 100 เหรียญห้วงมืดเลย ต่อให้เป็นหลักพัน เขาก็ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
แต่ถ้าหลักหมื่นก็ยังแอบเจ็บใจอยู่บ้าง
ตอนนี้ได้ม้วนคัมภีร์เปล่ามาแล้ว เหลือแค่【ลูกตาคลุ้มคลั่ง】เท่านั้น
ชื่อของสิ่งนี้ฟังดูธรรมดา แต่เฉินโม่ยังไม่เคยเห็นใครเอามาขายในช่องแชต
“เฮ้อ น่าเสียดายที่ดูหน้าต่างข้อมูลไม่ได้”
【เรือสุขาวดี】บอกแค่ชื่อวัตถุดิบที่ต้องใช้ แต่กดเปิดหน้าต่างข้อมูลไม่ได้ ไม่อย่างนั้นอาจพอหาเบาะแสได้จากคำอธิบายไอเทม