ทุกคนออกทะเล: เทพโบราณติดเรือของฉันงอมแงม

ตอนที่ 32 ทากเนื้อ

7 นาที· 1.6K คำ

“มาแล้ว!”

ผิวน้ำทะเลปั่นป่วน ก่อนจะระเบิดกระจายขึ้นมาอย่างฉับพลัน สัตว์ทะเลนับไม่ถ้วนที่ดวงตาแดงก่ำพากันกรูเข้าใส่【เรือสุขาวดี】อย่างไม่กลัวตาย

สัตว์ทะเลระลอกแรกโผล่ขึ้นมาจากสองข้างใต้ท้องเรือพร้อมกัน หัวเป็นปลา หน้าตาดุร้าย ครีบหลังมีหนามกระดูกสีแดงคล้ำห้อยอยู่

เสียงที่พวกมันพุ่งชนตัวเรือทุ้มหนักอย่างยิ่ง ราวกับเม็ดฝนตกกระทบหลังคาสังกะสี เพียงแต่ทุกครั้งที่ชนจะมีเสียงกระดูกแตกดังกร๊อบแกร๊บตามมาด้วย

หญิงสาวชุดม่วงขยับตัวแล้ว

เธอทะยานออกจากดาดฟ้าราวกับบินได้ หนวดทั้งหลายกางออกกลางอากาศ ปล้องหนวดสีม่วงดำกว่าสิบเส้นพุ่งแทงลงทะเลพร้อมกัน แทงทะลุปลาอสูรสามตัวที่พุ่งเข้าใส่ลำเรือได้อย่างแม่นยำ ก่อนจะกระชากขึ้นอย่างแรง!

คลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ ซากปลาถูกเหวี่ยงขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะตกกระแทกผิวน้ำอย่างหนัก เลือดแผ่กระจายเป็นวง สีแดงคล้ำย้อมไปทั่วเกลียวคลื่น

เฉินโม่ยืนอยู่หน้าเรือ ไม่ได้รีบร้อนลงมือ เขาสังเกตการณ์อยู่สองวินาที เมื่อแน่ใจว่าหญิงสาวชุดม่วงรับมือได้สบาย จึงหันไปมองผนังเรือ

“โกยา มีอะไรบางอย่างกำลังไต่ขึ้นมาตามผนังเรือ”

สาวเงือกสูดหายใจเข้าลึก ๆ วินาทีถัดมา คลื่นเสียงสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากลำคอ อากาศสั่นสะเทือนแผ่ขยายออกไปจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

อสูรกายไม่กี่ตัวที่เกาะอยู่ตรงขอบดาดฟ้า มีรูปร่างคล้ายกบเขียวไร้หนัง ต่างสะดุ้งพร้อมกัน ร่างแข็งค้าง ก่อนจะร่วงไถลลงจากผนังเรือราวกับว่าวสายขาด ตกตูม ๆ ลงน้ำ

“เจ้านาย ยังมีอีกไหม?”

สาวเงือกหอบหายใจเล็กน้อย

“กราบซ้ายยังมีอีกสามตัว”

เธอหันไปอีกทางแล้วตะโกนออกมาอีกครั้ง จากนั้นก็มีเสียงเนื้อแตกกระจายดังตามมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป