วันจันทร์ที่ 1 กันยายน เป็นวันเปิดภาคเรียนวันแรกของมหาวิทยาลัยหลายแห่งในละแวกนี้
ลู่อวี่อันออกไปซื้อวัตถุดิบ พบว่าบนถนนมีใบหน้าเยาว์วัยเพิ่มขึ้นไม่น้อย ทั้งถนนคึกคักกว่าช่วงปิดภาคเรียนฤดูร้อนมาก
เมื่อวานนี้เขาก็กำลังคิดอยู่ว่าอีกหลายวันข้างหน้าจะขายอะไรดี
ขายของเคี่ยวเค็มแซบมาหนึ่งสัปดาห์ แล้วก็ขายเป็ดย่างอีกหนึ่งสัปดาห์ ลูกค้าที่มาก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าส่วนใหญ่เป็นพนักงานบริษัทในละแวกนี้ ผู้อาศัยโดยรอบ และคนที่ตั้งใจเดินทางมาจากที่อื่น
ตอนนี้มหาวิทยาลัยเปิดภาคเรียนแล้ว ถนนสายนี้อยู่ใกล้ย่านมหาวิทยาลัย ต่อไปย่อมมีนักศึกษาไม่น้อย
เช่นนั้นวันนี้ก็ทำข้าวผัดไข่แล้วกัน
จานละยี่สิบห้า แพงกว่าข้าวผัดไข่ตามท้องตลาดถึงเท่าตัว ราคานี้สำหรับนักศึกษาย่อมต้องลองชิมสักหน่อย พอกินแล้วก็ต้องกลับมาอีกแน่
วันนี้เตรียมแค่ไข่ ข้าว และต้นหอม สามอย่างนี้ก็พอ
ยามบ่าย ลู่อวี่อันใช้ข้าวเมล็ดยาว ล้างจนสะอาดแล้วใส่ลงในหม้อหุงข้าวใบใหญ่ที่เพิ่งซื้อมาใหม่หลายใบ เริ่มหุงข้าว
ข้าวผัดไม่จำเป็นต้องใช้ข้าวค้างคืนเสมอไป หัวใจสำคัญอยู่ที่ความแห้งร่วนและการควบคุมไฟ
ขอเพียงควบคุมความชื้นในเมล็ดข้าวได้พอเหมาะ กระทะร้อนพอ ผัดได้รวดเร็ว และกะจังหวะใส่ไข่กับข้าวได้แม่นยำ ต่อให้เป็นข้าวที่หุงในวันเดียวกัน ก็ยังผัดให้เมล็ดข้าวร่วนแยกจากกันได้
จากนั้นก็ล้างต้นหอม หั่นเป็นต้นหอมซอย แล้วกองไว้ในอ่างเล็ก ๆ
เมื่อเตรียมวัตถุดิบเสร็จแล้ว พอถึงหกโมงเย็น ลู่อวี่อันก็เปิดประตูร้านตรงเวลา
สาวหางม้ามาถึงเป็นคนแรก นางอาศัยอยู่ใกล้ ๆ ทั้งเป็ดย่างและของเคี่ยวเค็มแซบก็ไม่เคยพลาด ตลอดสองสัปดาห์ก่อนหน้านี้ หากว่างเมื่อใดก็มาต่อแถวที่ร้านลู่จี้
มหาวิทยาลัยที่นางเรียนอยู่ก็อยู่ไม่ไกล แม้เปิดภาคเรียนแล้วกำหนดการก็ไม่เปลี่ยนแปลง ปีนี้นางเรียนปีสี่ มีวิชาเรียนน้อย วันแรกช่วงบ่ายไม่มีเรียน
สองสัปดาห์มานี้ นางส่งรูปให้เพื่อนร่วมห้องที่เป็นคู่หูกินข้าวทุกวัน จนอีกฝ่ายอยากกินแทบแย่