รุ่งเช้าวันถัดมา ไข่เป็ดทั้งหมดก็ถูกนำมาล้างจนสะอาด
เปลี่ยนน้ำสะอาดไปแล้วหลายกะละมัง ไข่ที่ล้างเรียบร้อยถูกวางเรียงอย่างเป็นระเบียบในกระด้งไม้ไผ่ แล้วยกไปตากแดดไว้กลางลาน
หลังตากแดดจัดตลอดทั้งวัน พอลู่อวี่อันเลิกเรียนกลับมา ก็เริ่มลงมือทำกันอย่างจริงจัง
ลู่อวี่อันพับแขนเสื้อขึ้น แล้วเริ่มผสมเนื้อดินตามสัดส่วนของวิธีโบราณที่จำได้
เขาเทขี้เถ้าจากฟืนลงในอ่างไม้ก่อน จากนั้นจึงเทน้ำเกลือที่เพิ่งต้มและพักจนพออุ่นลงไปตามสัดส่วน
“ต้องคนให้กลายเป็นเนื้อดินขี้เถ้าข้นเหนียว ข้นพอให้เกาะติดไข่เป็ดได้พอดี” เขาพูดพลางคนไปด้วย
เมื่อผสมเนื้อดินเสร็จ ขั้นต่อไปก็คือห่อไข่
หวังซิ่วอิงยกเก้าอี้เตี้ยมา ทั้งครอบครัวจึงนั่งล้อมวงกัน
ลู่อวี่อันสาธิตให้ดู โดยเคลือบเนื้อดินให้หนาสม่ำเสมอทั่วทั้งฟองก่อน จากนั้นนำไข่ที่หุ้มขี้เถ้าเปียกไปกลิ้งในขี้เถ้าแห้งอีกครั้ง เพื่อให้ผิวด้านนอกแห้งและไม่ติดกัน
ห่อเสร็จแล้ว ก็วางไข่ที่จัดการเรียบร้อยลงในไหสะอาดอย่างเบามือ เรียงให้เป็นระเบียบ
จ้าวต้าหนีห่อไข่ไปไม่กี่ฟองก็เริ่มชำนาญ
หวังซิ่วอิงห่ออย่างละเอียดถี่ถ้วน ไข่เป็ดแต่ละฟองถูกป้ายจนเรียบเนียน
หลี่ชุนฮวาช่วยส่งไข่เป็ดและขยับจัดตำแหน่ง
ในลานมีเพียงเสียงแผ่วเบาของการป้ายเนื้อดิน บางครั้งก็มีเสียงกระซิบหนึ่งสองประโยคแทรกขึ้นมา
“ฟองนี้ห่อได้ดี”
“เบา ๆ หน่อย อย่าบีบจนแตก”
ไม่นานไหก็เต็ม พอไข่เป็ดแห้งได้ครึ่งหนึ่ง ลู่อวี่อันก็ใช้กระดาษน้ำมันปิดปากไห แล้วใช้ดินเปียกปิดผนึกอีกชั้น
“เสร็จแล้ว ต่อจากนี้วางไว้ในที่ร่มเย็นและอากาศถ่ายเทครบสามสิบวัน ก็เปิดไหกินได้”
หวังซิ่วอิงตบไหสองใบเบา ๆ “แค่นี้หรือ?”
“แค่นี้แหละ” ลู่อวี่อันตอบ
หลี่ชุนฮวายิ้มกล่าวว่า “วิธีที่บัณฑิตคิดขึ้นมา ย่อมไม่เหมือนใครจริง ๆ”
“ถ้าขายได้เงินจริง ๆ หนึ่งเดือนที่รออยู่ก็คุ้มค่า” จ้าวต้าหนีรับคำ