[**อันโอนเงินให้ท่าน 80,000 หยวน]
ทำงานล่วงเวลาติดต่อกันมาหลายสัปดาห์ ในที่สุดก็ได้หยุดทั้งสองวันช่วงสุดสัปดาห์ ลู่อวี่หรานจึงนอนยาวจนตื่นหลังเก้าโมงในวันอาทิตย์
ตอนเช้าขณะตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ นางก็พบว่ามีข้อความแจ้งเตือนการโอนเงินอยู่ในโทรศัพท์
แปดหมื่น?
นางคิดว่าตัวเองอ่านผิด จึงหลับตาลงแล้วลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนอ่านซ้ำอีกรอบ
【02:36】
【**อันโอนเงินให้ท่าน 80,000 หยวน】
【หมายเหตุการโอน: ส่วนแบ่งกำไรของเดือนนี้ วันนี้ออกไปเดินห้าง เห็นอะไรที่อยากซื้อก็ซื้อได้เลย】
ตีสองสามสิบหก?
น้องชายตัวแสบไม่นอนกลางดึก แถมยังโอนเงินให้นางอีก?
เมื่อก่อนตอนปิดเทอมฤดูร้อนหรือฤดูหนาวที่อยู่บ้าน เขาก็เป็นแบบนี้ วัน ๆ ไม่นอนกลางคืน เอาแต่เล่นเกม
ห้องเก็บเสียงไม่ดี ตีสามตีสี่ยังพอได้ยินเสียงของเขาแว่ว ๆ
นางเตือนเขาหลายครั้งแล้วว่าอย่านอนดึก เขาเอาแต่พูดว่า “รู้แล้ว ๆ” แต่วันต่อมาก็ทำเหมือนเดิม
ตอนนี้เปิดร้านแล้ว นางนึกว่าเขาจะนอนเร็วขึ้นเสียอีก
ที่ไหนได้ ยังโต้รุ่งจนดึกดื่นขนาดนี้
นางพิงหัวเตียง มองรายการโอนเงินนั้น ไม่รู้จะพูดอะไรดี
แปดหมื่น
นางนึกถึงท่าทางที่เขาเชิดคางขึ้นเล็กน้อย พลางพูดว่ากิจการไปได้ดี
กิจการไปได้ดีจริง แต่ต้องทำอาหารกี่จานในหนึ่งวันถึงจะหาเงินได้มากขนาดนี้?
โต๊ะหกตัว คนเพียงคนเดียว
ช่วงเช้าเตรียมวัตถุดิบ ช่วงบ่ายเปิดร้าน กลางคืนเก็บร้าน ตั้งแต่เตรียมของ ผัดอาหาร ไปจนถึงทำความสะอาด ล้วนเป็นเขาทำคนเดียว
อาหารทุกจานบนโต๊ะเมื่อคืน ล้วนเป็นฝีมือของเขาทั้งสิ้น
โต๊ะแล้วโต๊ะเล่า รอบแล้วรอบเล่า ยืนตั้งแต่หกโมงเย็นจนถึงสี่ทุ่ม มือไม่เคยหยุดพัก
เงินที่หาได้ล้วนเป็นเงินจากหยาดเหงื่อ
เหนื่อยจริง ๆ
ตีสองกว่า คงเป็นตอนที่เขาเก็บร้านกลับถึงบ้าน เล่นเกมอยู่พักหนึ่ง คิดบัญชีเสร็จ แล้วค่อยโอนเงินให้นาง