เอาชีวิตรอดในเกม: ฉันมีเกาะกลางทะเลสาบ

ตอนที่ 52 ใบสั่งซื้อ (รวมสองตอน)

12 นาที· 2.8K คำ

เพราะหาหีบสมบัติไม่เจอจนโดนแบน เอฟเฟกต์ที่สองจึงได้คืนชีพในที่สุด

เจียงหล่านเยว่ตัดสินใจจะทิ้งหีบสมบัติที่ซ้อนทับกับที่หลบภัย ไม่รู้ว่าอยู่บนฟ้าหรือใต้ดิน ส่วนจะเลือกจุดทรัพยากรหรือซากปรักหักพัง—รอคูลดาวน์จบแล้วค่อยคิดอีกที

ส่วนเอฟเฟกต์ใหม่ที่สามเห็นได้ชัดว่าเป็นผลดีต่อการต่อสู้ ก่อนหน้านี้เธอเดาว่ากลไกที่แผนที่แสดงตำแหน่งศัตรูเกี่ยวข้องกับการรับรู้ของตัวเอง นับว่าได้หลักฐานยืนยันจากเอฟเฟกต์ที่สาม ส่วนการบังคับแสดงหน่วยศัตรูในรัศมี 5 เมตรทำให้เธอสามารถป้องกันการจู่โจมระยะประชิดส่วนใหญ่ได้ล่วงหน้า และเธอก็เป็นสายโจมตีระยะไกลพอดี

มองยังไงก็เป็นการรวมพลังที่คุ้มค่ามาก

เจียงหล่านเยว่อารมณ์ดีนำตู้จดหมายไปตั้งไว้ที่ทางเข้าเกาะบนท่าเรือไม้

ตู้จดหมายมาพร้อมการคุ้มครองป้องกัน ผ่านการควบคุมบนแผงควบคุม สามารถส่งจดหมายออกได้ทุก 7 วันตามธรรมชาติ เลือกจุดติดต่อสื่อสารได้สองจุด คือสาขาสหพันธ์นกพิราบสื่อสารของสมาคมการค้าฟูลาวี และสำนักงานใหญ่สมาคมนักสำรวจ

สิ่งของที่ส่งไม่ต้องห่อ สามารถยื่นเข้าไปในช่องได้โดยตรง จำกัดการส่งครั้งละ 5 ช่อง สิ่งของที่ได้รับจะถูกเก็บไว้ในคลังของตู้จดหมายเอง ไม่จำกัดระยะเวลาและขนาด เพราะผู้เชี่ยวชาญสำรวจต้องออกไปทำงานนอกพื้นที่บ่อย ๆ อาจไม่ได้อยู่บ้านเป็นเวลานาน ไม่สามารถรับพัสดุได้ทันที

เจียงหล่านเยว่มองตู้จดหมายที่แกะสลักข้อความ "46-95083" ไว้ด้านข้างด้วยความพอใจ ต่อไปนี้คือช่องทางที่เธอจะใช้ติดต่อสื่อสารกับชาวโลกเอาชีวิตรอด

เธอไม่รีบร้อนที่จะส่งของให้สมาคมนักสำรวจ แต่การค้ากับสมาคมการค้าฟูลาวีเป็นเรื่องเร่งด่วน—หินพลังงานของเธอเหลือเพียงสามก้อน

กลับมาที่กระท่อมไม้ ก่อนอื่นเธอวางแผนการซื้อให้ตัวเอง

ตอนนี้เธอมีเหรียญเอาชีวิตรอด 5 หมื่นจากสมาคมนักสำรวจที่จ่ายล่วงหน้า และไผ่สายฟ้าฟาดสามารถแลกเป็นเหรียญเอาชีวิตรอดได้ 195 หมื่น รวมทั้งหมด 200 หมื่นเหรียญเอาชีวิตรอด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป