หีบสมบัติสัมฤทธิ์และหีบสมบัติทองคำทั้งสองใบหนักเอาเรื่อง เธอรีบวิ่งเข้าไป กระรอกเหมียนเหมียนวางหีบทั้งสองไว้ข้างหน้าเธอ มือน้อยสั่นเทา ๆ ตบลงบนฝาหีบ
เจียงหล่านเยว่เห็นว่ามันยังกลัวเธอเมื่อเข้ามาใกล้ก็อดขำไม่ได้ นึกถึงเรื่องที่เหรียญทองเคยเล่าให้ฟังถึงชะตากรรมของตระกูลกระรอกเหมียนเหมียน ก็รู้สึกห้วน ๆ ในใจ สุดท้ายเธอก็ย่อตัวลงยิ้มกว้างแล้วถามว่า "ของขวัญให้ฉันอีกแล้วเหรอ?"
กระรอกเหมียนเหมียนพยักหน้า
"บังเอิญจัง ฉันก็เตรียมของขวัญไว้ให้เธอเหมือนกัน" เจียงหล่านเยว่เก็บหีบทั้งสองใบแล้วขอความเห็น "ของเยอะหน่อย ไปแกะหน้าบ้านเธอได้ไหม?"
ของมันเยอะจริง ๆ
เธอไม่มีสต็อกอาหารของตัวเองเท่าไหร่ แค่ผลไม้ตะวันหนึ่งลูก เบอร์รีเหม่ยเหม่ยสองสามห่อ ถุงใหญ่ใส่ผลไม้แบนอีกหนึ่งถุง และปีกกลางเหยี่ยวพายุอบผลไม้แบนเล็กน้อยให้กระรอกเหมียนเหมียนได้ลองชิม นอกนั้นของขวัญเกือบทั้งหมดเป็นสิ่งที่เธอไปหามาจากโซนการค้าเมื่อคืนนี้
ถึงตอนนี้ผู้รอดชีวิตที่ยังมีชีวิตอยู่ส่วนใหญ่ไม่ขาดแคลนอาหาร ราคาอาหารต่าง ๆ ในโซนการค้าจึงลดต่ำลง ทุกคนเริ่มมีความต้องการเรื่องรสชาติและการจับคู่อาหาร แถมยังมีผู้รอดชีวิตที่ทำอาหารสำเร็จรูปมาขายด้วยซ้ำ ผู้รอดชีวิตคนนั้นชื่อ [แมค]
ไม่ใช่คนต่างชาตินะ แค่หมายถึงเครือร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดแห่งหนึ่ง ว่ากันว่าเพราะก่อนเข้าสู่โลกเอาชีวิตรอด แมคกำลังกินปีกไก่แมคเผ็ดที่ร้านแมคพอดี
ส่วนเจียงหล่านเยว่รู้ได้ยังไง ก็ต้องพูดถึง ฉันไม่พอใจ ที่ค้าขายกับเธอครั้งแรกแล้วจบด้วยประโยค "ต่อไปถ้ามีไอเทมรักษาหรือของอร่อย ๆ ค้าขายกันได้ตลอดนะ"