เจียงหล่านเยว่ตั้งใจจะเปลี่ยนเวลาสุ่มหีบยาในแต่ละวัน
เช้าวันรุ่งขึ้น เธอตื่นนอนในเวลาเดิม ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็นั่งลงหน้าหีบยา ลูบหีบยาเบา ๆ
"ดอร์ท ที่รัก ยาฟื้นชีวิตของฉันหมดแล้ว" เธออธิษฐานด้วยความศรัทธา "ถ้าเป็นไปได้ ขอรบกวนยาฟื้นชีวิตอีกหนึ่งขวดได้ไหม"
ตั้งแต่ที่สุ่มได้ [คำอวยพรแห่งแม่มด·กำแพงจิต] ในวันที่ถูกโจมตีทางจิตใจ เธอก็เริ่มมีความคิดว่า: หีบยาอาจจะไม่ใช่สิ่งไร้วิญญาณโดยสิ้นเชิง
สองนาทีต่อมา ลูกเต๋าสองลูกบนหีบยาหยุดอยู่ที่ลวดลายที่ต่างกัน
[ยินดีด้วย ผู้รอดชีวิต ได้รับไอเทม [ยาฟื้นชีวิตขนาดเล็ก]*1]
แน่นอน การสุ่มได้ยาฟื้นชีวิตเป็นเหตุการณ์ที่มีความน่าจะเป็นสูง พอเก็บสะสมเหตุการณ์ความน่าจะเป็นสูงไว้สองสามอัน เธอก็จะเลือกสุ่มเหตุการณ์ความน่าจะเป็นต่ำสุดอีกครั้งเพื่อลองเสี่ยง
อาหารเช้าวันนี้คือแป้งข้าวสาลีเขียวห่อเส้นอุ้งตีนหมีพริกไทยดำ
เมื่อคืนก่อนนอนเธอพบโดยบังเอิญว่าข้าวสาลีเขียวสามารถบดเป็นแป้งข้าวสาลีเขียวได้ผ่านโต๊ะคราฟต์ นอกจากสีจะออกเขียวเล็กน้อยและมีกลิ่นหญ้าอ่อน ๆ แล้ว ก็ไม่ต่างจากแป้งสาลีทั่วไป ในชุดเครื่องครัวมีกระทะแบนเล็ก ๆ อยู่ใบนึง ทอดแป้งได้ง่ายมาก เมื่อคืนเธอเคยทำต่อหน้าก็อบลินแอลเคมีทำอาหาร วันนี้ก็อบลินแอลเคมีทำแป้งแผ่นบาง ๆ ได้เอง แผ่นบางและขอบกรอบเล็กน้อย
เส้นอุ้งตีนหมีพริกไทยดำเป็นเธอที่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืน เธอไม่รู้จะกินยังไงจริง ๆ เลยทำได้แค่หั่นเส้นแล้วผัด เพื่อกลบกลิ่นของวัตถุดิบ เธอใส่เครื่องปรุงเยอะมาก จนปากเต็มไปด้วยรสพริกไทยดำ พอห่อกินเข้าไปคำหนึ่ง หลังจากได้ยินเสียงประกาศ "พลัง+1" เธอก็ทำหน้าบูดบึ้งแล้วเทเส้นอุ้งตีนหมีพริกไทยดำทิ้งลงถังขยะที่แขวนอยู่ข้างเตาทำอาหาร