คำอวยพรที่ถูกผนึกไว้ ซึ่งเปิดออกมาจากกล่องยาของดอร์ท กลับมาประจำการในเวลานี้เอง
แสงสีเขียวเข้มที่จมลงกลางหน้าผาก ราวกับก้อนหินที่ตกลงไปในผืนน้ำที่สงบนิ่ง ระลอกคลื่นที่แผ่กระจายออกมาอย่างแผ่วเบาและไม่ปิดบัง ได้ผลักไล่สภาวะที่ไม่ดีออกไป ความคิดที่แจ่มชัดและสมองที่สงบนิ่งกลับคืนมา เจียงหล่านเยว่หยุดฝีเท้าที่กำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างแรง เธอถอยหลังไปหลายก้าวใหญ่
เธอมองดูของเหลวสีดำสนิทที่ยังคงแพร่กระจายมาทางปลายเท้าของเธออย่างช้าๆ หายใจเข้าออกอย่างหอบถี่ เหงื่อเย็นเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นตามหลัง
นี่มันอะไรกัน?
เปลือกครึ่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยของเหลวสีดำสนิทซึ่งเธอขุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวเมื่อครู่ ยังคงอยู่ในกระเป๋า พาเนลตอนนี้ยังคงอยู่ในสภาพใกล้จะพังทลาย ไม่เพียงแต่ไม่สามารถดูรายละเอียดการตรวจสอบได้ ก่อนหน้านี้อย่างน้อยก็ยังเปิดกระเป๋าได้ แต่ตอนนี้แม้แต่ฟังก์ชันกระเป๋าก็ใช้การไม่ได้แล้ว โชคดีที่เธอกินอะไรไปบ้างแล้ว คันธนูถูกหยิบออกมาถือไว้ในมือ แล่งธนูที่ห้อยอยู่ด้านหลังมีลูกธนูยี่สิบดอก ยังมีมีดสั้นห้อยอยู่ที่เข็มขัด พอจะป้องกันตัวได้บ้าง
เธอถอยหลังไปอีกสองสามก้าว ปิดพาเนล เปิดใช้งานสายตานกอินทรี พยายามสังเกตรูปปั้นครึ่งตัวที่สูงตระหง่านราวกับหอคอยที่อยู่ไกลออกไปอย่างละเอียด รูปปั้นถูกปกคลุมไปด้วยของเหลวสีดำสนิท มองไม่เห็นรายละเอียดของลวดลายแกะสลักชัดเจนนัก หากมองไปยังภูเขาที่บิดเบี้ยวไกลออกไป มันกลับสู่ความสงบแล้ว เห็นได้เพียงเงาสีเทามัวๆ และระหว่างรูปปั้นครึ่งตัวกับภูเขานั้นเป็นพื้นที่ราบกว้างใหญ่ แสงสลัวทำให้การมองเห็นอย่างแม่นยำเป็นเรื่องยาก เธอจึงได้แต่เลือนรางจำแนกว่าบนพื้นที่ราบนั้นมีสิ่งของยาวๆ บางๆ ตั้งอยู่มากมาย