เอาชีวิตรอดในเกม: ฉันมีเกาะกลางทะเลสาบ

ตอนที่ 23 พายุฝน

5 นาที· 1.2K คำ

ขอบคุณที่เชิญ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้

เจียงหล่านเยว่ตรวจสอบสถานะของมันเทศสีเทาสองซีกก่อน ยืนยันว่าทั้งสองชิ้นไม่มีพิษในรายละเอียด จากนั้นเติมน้ำเชื่อมดอกไม้เกาลัดลงในหม้อหิน แล้วพักเนื้อที่อุ่นไว้ในกองฟืนให้เย็นลง ก่อนจะหยิบสเต็กหญ้าหนวดที่ฉันไม่พอใจแนะนำออกมา สเต็กหอมมาก ถูกหั่นเป็นเส้นอย่างประณีต สุกกำลังดี เนยกระจายทั่ว หญ้าหนวดจัดจานอย่างสวยงาม

เธอหยิบส้อมเงินจากชุดอุปกรณ์ ใช้เข่ากันจานไม้ที่ใส่สเต็ก แล้วเลื่อนดู id ที่คุ้นตาในช่องแช็ตส่วนตัว

นอกจาก NO แล้ว ผู้รอดชีวิตอีกสี่คนที่สังหารบอสได้ต่างส่งข้อความมาให้เธอ

ฉันไม่พอใจและนักล่าแห่งท้องทะเลไม่ต้องพูดถึง ส่วนข้อความจากแม่น้ำแยงซีไหลลงตะวันออกไม่หยุด ก็หนักแน่นเหมือนชื่อของเขา

[แม่น้ำแยงซีไหลลงตะวันออกไม่หยุด: สหาย พอจะแลกเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับการบุกจุดทรัพยากรกับข้าได้ไหม?]

ไม่แก่วัยกลางคนขึ้นไป ก็เป็นทหาร

[46-95083: ไม่ต้องซื้อหรอก ฉันรู้แค่ว่ากำจัดมอนสเตอร์และเก็บข้าวของในจุดทรัพยากรจนหมดจะถือว่าบุกสำเร็จ]

[แม่น้ำแยงซีไหลลงตะวันออกไม่หยุด: ฝ่ายเราได้ข่าวว่า คืนนี้ถึงพรุ่งนี้อาจมีพายุฝน]

เจียงหล่านเยว่ลุกพรวดขึ้น

ห้านาทีต่อมา เธอเก็บเนื้อแห้งครึ่งแห้งที่แกะจากกระดูกงูยักษ์ลายอัสนีไว้ แล้วหันไปเตือนบ้านสัตว์เลี้ยงที่ย้ายไปไว้ในห้องน้ำ: "คืนนี้ห้ามร้องเสียงดังล่ะ"

จากนั้นก็ปิดประตู นั่งลงที่หน้าหม้อทองแดง แล้วเปิดแช็ตกับแม่น้ำแยงซีไหลลงตะวันออกไม่หยุดต่อไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป