เจียงหล่านเยว่จะไปเอาข่าวกรองมาจากไหนล่ะ เธอแค่ค่อยๆ แอบเข้าไปหาพวกที่ตกเป็นเป้าเดี่ยวๆ เท่านั้นแหละ
เธอจะพูดตรงๆ ได้ยังไงว่า "การกำจัดมอนสเตอร์และเก็บกวาดทรัพยากรในจุดทรัพยากรจนหมดจะถือว่าบุกยึดจุดทรัพยากรสำเร็จ"? ใครๆ ก็เดาได้นี่นา ใช่ไหม?
เธอพูดความจริงกับเพื่อนสนิทเพียงสองคนของเธอ ชาโช่วตอบกลับมาว่าขอบคุณ พร้อมกับให้เมล็ดพันธุ์หนึ่งเมล็ดเป็นของแถม
[เมล็ดหางกระต่าย: เมล็ดพันธุ์ของต้นหางกระต่าย เป็นพืชท้องถิ่นทางตอนใต้ของทะเลหยกมรกต ชอบแสงแดด ไม่ชอบน้ำ เหมาะสำหรับปลูกในกระถาง วงจรการเจริญเติบโตค่อนข้างสั้น]
[ชาโช่ว: เมื่อปลูกแล้ววางไว้ที่ขอบหน้าต่าง ว่ากันว่าสามารถเพิ่มความสุขได้เล็กน้อย]
ฉันไม่พอใจมีปฏิกิริยารุนแรงกว่ามาก—ไม่ใช่เพราะไม่เชื่อหรือไม่พอใจ แต่เป็นเพราะอารมณ์อยากเม้าท์ของเขามันทะลักล้นจริงๆ
[ฉันไม่พอใจ: ว้าว ตัวเลขเล็กๆ ฉันบอกเธอนะ ฉันไม่ได้อยู่ห่างจากจุดทรัพยากรสองจุดนี่นา แล้วกลายเป็นว่าป่าเถาวัลย์น่ะภูมิประเทศซับซ้อนมาก เหมือนเขาวงกตเลย ส่วนทุ่งหญ้าน่ารำคาญยิ่งกว่า ทรัพยากรของมันคือเมล็ดหญ้า! เมล็ดหญ้า! จะให้ฉันเอาสนามหญ้าทั้งหมดกลับมาเหรอ?]
[ฉันไม่พอใจส่ง [สเต๊กหญ้าหนวดเนย] *1 ให้เธอ]
[ฉันไม่พอใจ: เมื่อวานฉันแลกเนยมาได้ ส่วนหญ้าหนวดฉันเด็ดเอง น่าจะเป็นโรสแมรี่ อร่อยมาก รีบชิมดูสิ (ตั้งตารอ.jpg)]
[ฉันไม่พอใจ: มอนสเตอร์ในทุ่งหญ้าก็เหมือนติดมอเตอร์ พอเข้าใกล้ก็วิ่งหนีไปเหมือนคนบ้า ฉันวิ่งจนขาแทบหักก็ไล่ไม่ทัน! (โกรธjpg)]
เจียงหล่านเยว่ไม่ค่อยถนัดในการเข้ากับคนที่พลังงานสูงแบบฉันไม่พอใจ เธอได้แต่ตอบกลับว่า:
[46-95083: ลูบหัว.jpg]
เธอนึกถึงเข็มทิศไผ่สายฟ้าฟาดของตัวเอง
[46-95083: [เข็มทิศไผ่สายฟ้าฟาด] นายต้องการไหม?]
ฉันไม่พอใจตอบกลับด้วยเครื่องหมายตกใจเต็มจอ แต่แล้วก็ใจเย็นลงอย่างรวดเร็ว