[ยินดีด้วย ผู้รอดชีวิตได้ยกระดับที่หลบภัยเป็นระดับ 2 ได้รับ [หีบสมบัติไม้]*1 กำลังสุ่มอาคาร]
[ยินดีด้วย ผู้รอดชีวิตได้รับ [ห้องน้ำพื้นฐาน]*1 ถูกวางโดยอัตโนมัติ ผู้รอดชีวิตสามารถเปลี่ยนตำแหน่งอาคารได้ตลอดเวลา]
เจียงหล่านเยว่หมดแรงจะตำหนิระบบที่อะไรก็กลายเป็นอาคารไปหมด เธอจับเสาไม้ตรงขอบบันไดยืนขึ้น จ้องมองสัตว์ประหลาดฝั่งตรงข้ามสระน้ำ ถอยขึ้นบันไดสองขั้น เดินเข้าไปในบ้าน แล้วปิดประตูไม้
แน่นอน ก่อนจะทำชุดนี้ เธอไม่ลืมที่จะเอาถังใส่น้ำเชื่อมเมเปิลและขากระต่าย รวมถึงก้อนไฟที่ยังลุกอยู่ในเตาแบบง่าย
เธอพิงบานประตู ลูบคอตัวเอง แล้วพบเหงื่อเย็น ๆ ติดมือ
เจียงหล่านเยว่ค่อย ๆ ใจเย็นลง เธอคิดว่าตัวเองไม่มีข้อดีอื่นใด แต่ความสามารถในการปรับตัวและปรับอารมณ์นั้นถือว่าใช้ได้ ไม่ค่อยทำร้ายตัวเอง และเก่งในการใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน
ยังไงก็ต้องมีทาง ตอนนี้เธอยังไม่พอ แต่ในอนาคตเธอต้องทำได้
หลังจากปลอบใจตัวเองแล้ว เธอมองที่หลบภัยที่เลเวล 2 อารมณ์ก็ดีขึ้น
[ที่หลบภัยปัจจุบัน: เกาะ (กระท่อมไม้ธรรมดา)
ระดับ: 2
ความทนทาน: 20/20 (ในช่วงมือใหม่ ความทนทานไม่ลด)
ความรุ่งเรือง: 108
อาคารพิเศษ: [ท่าเรือไม้ที่เติบโตได้]*1, [ห้องน้ำพื้นฐาน]*1, [พื้นที่เพาะปลูกดินทรายที่ปลูกพุ่มเบอร์รีเหม่ยเหม่ย]*1, [กระดูกงูยักษ์ลายอัสนี]*1, [???]*1
การประเมินที่หลบภัย: กระท่อมไม้ที่มีเพียงเปลือก ภายในแทบไม่มีเฟอร์นิเจอร์ การป้องกันก็ไม่สูง แต่ดูเหมือนจะมีอาคารพิเศษบางอย่างที่น่าสนใจ โดยรวมแล้ว การมีสิ่งนี้ในช่วงมือใหม่ คุณได้ก้าวไปข้างหน้าแล้ว
เงื่อนไขอัปเกรด: ไม้*500, ตะปูเหล็ก*50, กระจก*20, วัสดุก่อสร้างพิเศษ (ไม่บังคับ), แบบแปลนพื้นฐานการสร้างที่หลบภัยระดับ 3 (ใช้แทนได้)*1]
ไม่ต้องพูดถึงเงื่อนไขอัปเกรดที่โหดร้าย เมื่อเทียบกับกระท่อมฟางที่ทรุดโทรม กระท่อมไม้ธรรมดานั้นเหมือนได้ปืนใหญ่แทนธนู