เอาชีวิตรอดในเกม: ฉันมีเกาะกลางทะเลสาบ

ตอนที่ 102 ที่หลบภัยระดับสาม

6 นาที· 1.4K คำ

ในเมื่อหินพลังงานมีปริมาณเพียงพอ ห้องใต้ดินยามศูนย์สามารถทำให้สิ่งมีชีวิตที่วางไว้ภายในคงสภาพตอนวางไว้ได้ เป็นอาคารพิเศษที่เกี่ยวข้องกับเวลา

ตอนที่เจียงหล่านเยว่วางมันไว้ ตอนนั้นคิดว่าภายหลังหากตัวเองพบอาการบาดเจ็บที่จัดการไม่ได้ในตอนนี้ ก็สามารถหลบเข้ามา แล้วหาทางจากโซนการค้าอย่างช้า ๆ ได้ แต่ไม่คิดว่าครั้งแรกที่ใช้ ไม่ใช่ตัวเอง ไม่ใช่ดาวหาง ไม่ใช่แม้แต่นกหัวขาววัยเยาว์ หากเป็นสี่พี่น้องของนกหัวขาววัยเยาว์

ถึงตอนนี้ ถ้าห้องใต้ดินยามศูนย์ก็ไม่อาจยับยั้งมลพิษได้ นางก็ไม่มีทางอื่น

เจียงหล่านเยว่ไม่ทันสนใจพรมสีขาวที่เปื้อนน้ำสกปรกจากเสื้อผ้า ไปที่โต๊ะคราฟต์ละคราฟต์บ้านสัตว์เลี้ยง ปูผ้าห่มแห้งนุ่ม ๆ แล้ววางหินพลังงานภูเขาระเบิดไว้กลางผ้าห่ม แล้วยกเข้าไปในห้องใต้ดินด้วยกัน

นกหัวขาววัยเยาว์สี่ตัวยังเปียกโชกอยู่ นางไม่กล้ายืนยันว่ามลพิษรุนแรงถึงขั้นรออีกสักครู่ก็จะตายปุด ๆ หรือไม่ ไม่กล้าเอามันออกมา จึงคุกเข่าครึ่งหนึ่งบนพื้น ก้มตัวลงเช็ดอย่างช้า ๆ

เช็ดจนแห้งครึ่งหนึ่ง ให้อาหารนกทีละสองอึกยาฟื้นชีวิตเพื่อป้องกันเป็นหวัด ย้ายไปในบ้านสัตว์เลี้ยง ยึดตะเกียงไล่ผีให้แน่น ดึงหีบสมบัติที่ว่างออกมา ทิ้งอาหารไว้พอเพียง

ห้องใต้ดินยามศูนย์ทำปฏิกิริยากับพื้นที่ที่แน่นอน ไม่ต้องปิดผนึกก็มีผล ดังนั้นนางก็ไม่ปิดประตูห้องใต้ดิน

เดี๋ยวปรับอุณหภูมิของระบบรักษาอุณหภูมิให้สูงขึ้นหน่อยดีกว่า

ที่หน้าประตูจู่ ๆ ก็มีเสียงจิ๊บจิ๊บแหบพร่า และเสียงหอนเบา ๆ เป็นนกหัวขาววัยเยาว์ที่เปียกโชกกับดาวหาง ที่หน้าประตูเอาหัวชนหัวกัน ไม่รู้ว่าคุยอะไรกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป