เจียงหล่านเยว่นึกขึ้นได้ว่า ตอนที่เผ่าเซเลเน่ยังคงอยู่ ทะเลหยกมรกตยังคงเป็นผืนน้ำกว้างใหญ่เพียงหนึ่งเดียว
การที่ลานบ้านเซเลเน่มีหน้าที่คล้ายกับประภาคารจึงเป็นเรื่องปกติ
สกิลเล็ก ๆ ที่ไม่คาดคิดนี้ช่วงฤดูมรสุมไม่มีประโยชน์เท่าไหร่ เพราะสภาพอากาศแบบนี้ผู้รอดชีวิตแทบจะออกไปไหนไม่ได้ แต่ในฤดูภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึง ใครเล่าจะปฏิเสธการที่กำลังสำรวจอยู่ในหมอกหนาทึบ แล้วหันกลับไปก็เห็นแสงสว่างที่ส่องออกมาจากที่หลบภัยได้?
เจียงหล่านเยว่ปฏิเสธได้ เพราะเธอมีแผนที่ติดตัว
ดังนั้นสกิลเล็ก ๆ นี้สำหรับเธอจึงไม่มีความหมายอะไร กลับกันอาจดึงดูดสัตว์ประหลาดให้มาโจมตีในช่วงฤดูภัยพิบัติ ต้องลองดูว่าปิดได้หรือไม่
เธอคิดแบบนั้น พร้อมกับเปิดแผนที่ขึ้นมา จากนั้นก็พบไอคอนรูปประภาคารบนจุดที่ทำเครื่องหมายที่หลบภัยไว้
นี่มันอะไร?
เจียงหล่านเยว่และดาวหางขดตัวอยู่ที่มุมเล็ก ๆ ที่กระรอกเหมียนเหมียนกับนกหัวขาวช่วยกันสร้างขึ้นมา แล้วลองจิ้มไอคอนนั้นดู
[ประภาคารเซเลเน่: เกาะที่เซเลเน่อาศัยอยู่มักถูกปกคลุมด้วยหมอกหนา เมื่อมิตรสหายมาเยือน ประภาคารของเซเลเน่จะชี้ทิศทางให้พวกเขา ระดับปัจจุบันสามารถผูกมิตรได้หนึ่งคน หลังจากเซ็นสัญญาสองฝ่ายแล้ว ผู้รอดชีวิตสามารถใช้ประภาคารสอบถามตำแหน่งของมิตรได้ โดยระยะการสอบถามไกลสุด 100 กิโลเมตร; มิตรสามารถรับรู้ตำแหน่งของลานบ้านได้ผ่านประภาคารเซเลเน่ เมื่อได้รับอนุญาตจากผู้รอดชีวิต มิตรทุก 99 วันตามธรรมชาติสามารถใช้ประภาคารเพื่อส่งตัวได้หนึ่งครั้ง โดยระยะการส่งตัวไกลสุด 100 กิโลเมตร]