สองวันต่อมา
พร้อมกับแสงอาทิตย์ยามเช้าที่สาดส่องลงมา เสียงขยับเขยื้อนดังมาจากที่หลบภัยซึ่งตั้งอยู่ใจกลางทะเลหยกมรกต ไม่นานนัก ประตูไม้ก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเปิดออก ผู้รอดชีวิตผู้สวมชุดคล่องแคล่วยืดถุงมือให้เข้าที่บนแขน พร้อมกับใช้ปลายเท้างัดประตูให้ปิด
คือเจียงหล่านเยว่
เธอเดินไปทางซ้ายของที่หลบภัยตามปกติ นั่นคือทิศทางของต้นไม้เครื่องหมายคำถาม
สองวันมานี้เธออุตส่าห์ขุดหา "หีบสมบัติที่อาจอยู่ใต้ดิน" วันละครึ่งชั่วโมง ตอนนี้ใต้ต้นไม้มีแปดหลุมที่ขุดไว้อย่างเป็นระเบียบ ชิ้นส่วนคริสตัลสีเขียวที่ขุดได้กองสูงเกือบเท่าน่องของเธอแล้ว แต่ยังไม่เห็นเงาหีบสมบัติแม้แต่น้อย คืนก่อนนอนบนเตียงพร้อมกับความรู้สึกปวดเมื่อยแขน เธอกำหนดขีดจำกัดให้ตัวเอง: ขุดลงไปอีกหนึ่งถึงสองเมตรจากแต่ละหลุมก็พอ ถ้าขุดไม่พบก็ไม่เป็นไร ถือว่าพรสวรรค์ของเธอไม่มีผลก็แล้วกัน แผนที่ก็ใช้งานได้ดีพออยู่แล้ว
แต่เช้านี้เธอไม่คิดจะลงมือขุด แต่เดินไปที่รั้วด้านหลังต้นไม้เครื่องหมายคำถาม หน่อสีแดงเล็กๆ ต้นหนึ่งงอกขึ้นมาไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ชิดกับโคนรั้ว
[ต้นกล้าเถาวัลย์ดูดเลือด: พืชประเภทพิทักษ์ ระยะนี้ได้รับการรดด้วย[สารอาหารระดับสูง] กำลังเร่งการเติบโต]
ดีมาก หนึ่งในกำลังสำคัญในอนาคตของเธอกำลังเติบโตอย่างแข็งแรง
เจียงหล่านเยว่พอใจมาก เธอเปลี่ยนทิศทาง เดินอ้อมจากหลังบ้านไม้ไปทางขวาของบ้านไม้
ตรงนี้วางแปลงเพาะปลูกไว้สองแปลง: แปลงที่แห้งแล้งยังคงปลูกพุ่มเบอร์รีเหม่ยเหม่ย หลังจากเหตุการณ์[คลื่นกลางคืนบ้าคลั่ง]เธอเก็บเกี่ยวมาแล้วครั้งหนึ่ง ได้รับ[เบอร์รีเหม่ยเหม่ย]*350 ตอนนี้ที่กำลังโตเป็นรุ่นที่สองแล้ว ส่วนอีกแปลงที่เป็นพื้นที่เพาะปลูกอันอุดมสมบูรณ์วางไว้ก่อนเก็บเบอร์รีเหม่ยเหม่ย ปลูกเมล็ดข้าวสาลีเขียวที่ได้มาจากการแลกเปลี่ยนกับฉันไม่พอใจ ตัวนับถอยหลังการเติบโตเริ่มต้นคือ 5 วัน เธอรดสารอาหารระดับสูงไปหนึ่งขวด เวลาไม่ลดลง แต่มีความเป็นไปได้ในการกลายพันธุ์เพิ่มขึ้น