ข่าวที่ว่าตนเองเป็นต้นเหตุทางอ้อมที่ทำให้เกิดการบังคับอัปเดตเวอร์ชัน เจียงหล่านเยว่รู้ชัดเจนจากกรอบแช็ตของแมค
ฉันไม่ชอบระบายอารมณ์ออกมา รถขุดพูดเพ้อเจ้อ นักล่าแห่งท้องทะเลและหัวไฉ่รักษาระยะห่างอย่างมีขอบเขต แค่ส่งข้อความเดียวเพื่อยืนยันว่าเธอมีช่องว่างดูหน้าแช็ตหรือไม่ เกิ๋นเกิ๋นฉางเจียงดูเหมือนจะยุ่งจนแทบบ้า ทิ้งข้อความสั้นๆ ไว้ไม่กี่ประโยค ขอให้เจียงหล่านเยว่เห็นแล้วตอบกลับ
เจียงหล่านเยว่ตอบแล้ว เกิ๋นเกิ๋นฉางเจียงไม่ตอบ
ช่วงนี้เกิ๋นเกิ๋นฉางเจียงกับพรรคพวกของเกิ๋นเกิ๋นฉางเจียงเริ่มมีแนวโน้มจะกลายเป็นองค์กรทางการของโซน 46 ทั้งหมด บางทีตัวเจ้าตัวอาจไม่ได้คิดแบบนั้น แต่สิ่งที่ทำลงไปก็ใกล้เคียงแล้ว ระเบียบที่สั่นคลอนถูกประกอบขึ้นอย่างยากลำบากในโลกแปลกหน้าที่เต็มไปด้วยอันตราย การที่ฤดูมรสุมเพิ่งจะจบลงแล้วฤดูภัยพิบัติมาเร็วกว่ากำหนดพอดีในช่วงเวลาแบบนี้ เป็นความท้าทายไม่น้อยสำหรับองค์กรทางการที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นนี้
เจียงหล่านเยว่รวบผมขึ้นอย่างง่ายดาย พับแขนเสื้อและขากางเกงขึ้น เอาดาวหางกับนกหัวขาววัยเยาว์ใส่ลงในอ่างไม้ที่เต็มไปด้วยน้ำร้อน พร้อมกับเอ่ยด้วยความรู้สึกว่า “คนที่มีความรับผิดชอบจะแบกรับภาระมากเกินไป”
ทั้งสองตัวนั่งอยู่ในอ่าง หัวเต็มไปด้วยฟองสบู่ ตอนแรกยังแอบแกล้งกันนิดหน่อย พอได้ยินเธอพูดก็เงียบลง ดวงตาสีโคบอลต์กลมโตกับดวงตาสีเทาดำกลมโตสะท้อนเงาของเธอ
ฟังอย่างว่านอนสอนง่ายและตั้งใจมาก
“ฉันไม่ค่อยมีความรับผิดชอบเท่าไหร่ ดังนั้นแค่ดูแลที่หลบภัยของฉันให้ดีก็พอ” เธอหรี่ตายิ้ม พูดอย่างอ่อนโยน “ทีนี้เรามาคุยกันเรื่องที่พวกนายรวมหัวกันส่งดาวหางออกจากที่หลบภัยดีกว่า”
ดาวหางตัวน้อยกับนกหัวขาววัยเยาว์ตัวน้อยสั่นสะเทือนพร้อมกัน
วันนั้นในห้องน้ำชั้นสองของบ้านหินเกิดอะไรขึ้นไม่มีใครรู้ กระรอกเหมียนเหมียนเดินกลับมาบนท่าเรือไม้ที่น้ำท่วมขังเล็กน้อย ก็เห็นดาวหางกับนกหัวขาววัยเยาว์นั่งห่อเหี่ยวอยู่ข้างเตาผิงชั้นล่างเพื่อผึ่งตัวเองให้แห้ง ส่วนเยว่เยว่ลั่ว (ต้นไม้ตัวละคร) นอนทับอยู่ข้างนอกหน้าต่างบานเลื่อน ทำท่าทางก้าวร้าวเหมือนกำลังดูเรื่องสนุก