พรสวรรค์ของรถขุดยังไม่ได้อัปเกรดถึงขั้นนั้น หน้าต่างรอยแยกในตอนนี้มีชื่อที่ดูเท่ห์มาก และก็มีเนื้อในที่ดูเรียบง่ายสุด ๆ อย่างที่เห็นได้ชัด
เรียบง่ายแค่ไหนกัน? ก็เหมือนเว็บไซต์หน้าแรกที่เพื่อนนักศึกษาเอกวิทยาการสารสนเทศและการคำนวณของเจียงหล่านเยว่ สมัยปีหนึ่งก๊อปปี้โน่นนี่มั่ว ๆ มาปะติดปะต่อกัน—หรือจะแย่กว่านั้นอีก เพราะเพื่อนคนนั้นยังซื้อเทมเพลตมาสิบหยวน ถึงจะไม่มีฟังก์ชันแบ็กเอนด์ แต่พอเลื่อนเมาส์ไปก็ยังมีเอฟเฟกต์เปลี่ยนหน้าตาเท่ห์ ๆ ให้เห็น
แต่หน้าต่างรอยแยกไม่มีอะไรเลยสักอย่าง
กดเข้าไปก็เป็นการ์ดข้อความ ตอนนี้มีอยู่แค่ข้อความเดียว เป็นเนื้อหาที่หัวไฉ่เพิ่งประกาศผ่านข้อความปักหมุดประจำโซน
การโพสต์ข้อความก็ง่ายมาก แค่กดเครื่องหมายบวกที่มุมขวาล่าง เลือกหมวดใดหมวดหนึ่งจาก "รับมือหมอกเขียว", "รับมือคลื่นสัตว์อสูร", "รับมือพายุหิมะ", "รับมือทรัพยากรหมด", "รับมืออื่น ๆ", "ข่าวกรองอื่น ๆ" แล้วก็โพสต์ ข้อความที่โพสต์จะถูกจัดเข้าไปในหมวดนั้น ไม่มีฟังก์ชันตอบกลับ ไม่มีการเรียงลำดับหรือกรอง การจะคัดกรองข้อมูลที่มีประโยชน์ออกมาจากนั้นยากมาก
มองยังไงก็ไม่ค่อยใช้งานได้ดี แต่ก็ยังดีกว่าที่ทุกคนจะพิมพ์กันกระจายในช่องแชต แล้วอนาคตก็ยังไปได้ไกล
อือ อนาคตที่ว่านั่นคือที่รถขุดพูดเอง
เจียงหล่านเยว่เป็นผู้รอดชีวิตคนเดียวที่รู้เรื่องภายในของพรสวรรค์รถขุด ดังนั้นเวลารถขุดจะวาดฝัน มักจะมาวาดให้เธอกินเสมอ อย่างเช่นเมื่อมีผู้ใช้เยอะขึ้นก็จะทำให้ดีไซน์หน้าตาสวยขึ้นได้บ้าง อีกอย่างพอพรสวรรค์อัปเกรดแล้วก็จะคิดหาฟังก์ชันอื่น ๆ เพิ่ม อีกอย่างตอนดึก ๆ ก็ฝันถึงอนาคตที่หน้าต่างรอยแยกสร้างเสร็จแล้วจะมาแทนที่โซนการค้าของระบบ
เจียงหล่านเยว่ตื่นมารอบหนึ่งเห็นข้อความที่ยังไม่ได้อ่านกว่าสิบข้อความจากรถขุด ก็รู้สึกว่ารถขุดไม่เหมือนกับที่เธอจินตนาการไว้
ดูเหมือนจะเป็นคนช่างพูดที่หมกมุ่นอยู่กับโลกของตัวเอง ตอนมองตอนแรก ๆ ไม่ได้ดูน่าเชื่อถือเท่าตอนที่ยังไม่รู้จัก