เส้นทางกลับง่ายกว่าตอนที่มาอย่างเห็นได้ชัด ไม่ได้เสี่ยงจะพลัดตกเขาตายตลอดทางแบบเมื่อกี้เลย
แค่ระหว่างทางเดินไปเรื่อยๆ เจอกลุ่มแก๊สสีเขียวเทาลอยอยู่ระหว่างต้นไม้ เจียงหล่านเยว่รู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าไม่ปลอดภัย เลยทำเครื่องหมายว่า "สงสัยอันตราย" ไว้แล้วก็เลี่ยงไปทางอื่นเล็กน้อย ระหว่างทางที่เลี่ยงนี้เอง เธอก็เจอหีบสมบัติไม้อันที่เจ็ดของวัน
คำพยากรณ์อากาศตอนเช้าไม่พลาดจริงๆ ด้วย วันนี้โอกาสเจอหีบสมบัติสูงขึ้นจริงๆ
เจียงหล่านเยว่คิดพลางดึงมีดสั้นออกจากร่างของสัตว์ประหลาดสีเทาๆ ที่เหมือนกระต่ายขายาวตัวหนึ่ง
[กระต่ายคำราม: สิ่งมีชีวิตที่พบได้ทั่วไปในป่า มีความก้าวร้าวค่อนข้างสูง สกิลโดยกำเนิด [พรางตัว] ถนัดการโจมตีด้วยขา]
ถนัดจริงๆ ด้วย เมื่อกี้เธอกำลังนั่งยองๆ คิดแต่ว่าจะลากหีบสมบัติออกจากกอหนามยังไง ถ้าไม่ใช่เพราะหัวใจงูยักษ์ลายอัสนีที่เพิ่มการรับรู้ให้เธอรู้สึกถึงความผิดปกติ แล้วความว่องไว 11 แต้มที่ช่วยให้เธอหลบได้อย่างน่าเกลียดแต่สุดขีด ขาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อนั่นคงเตะเอาหัวเธอแตกระเบิดไปแล้ว
โชคดีที่สุดท้ายมันเตะไปโดนกล่องไม้ กล่องไม้ไม่เป็นอะไร แต่ขากระต่ายคำรามหักไปแทน เธอเลยฉวยโอกาสฆ่ามันซะ
[ยินดีด้วย ผู้รอดชีวิตสังหาร [กระต่ายคำราม] สำเร็จ ได้รับ [เนื้อขากระต่ายคำราม] *2]
[เนื้อขากระต่ายคำราม: เนื้อขาจากกระต่ายคำราม เนื้อค่อนข้างแน่น แนะนำให้เคี่ยวนานๆ ก่อนทาน]
เนื้อขากระต่ายคำรามที่ดรอปมาเต็มช่องสุดท้ายของกระเป๋าเป้