กระรอกเหมียนเหมียนนั่งอยู่บนพรมในห้องนั่งเล่น
นี่เป็นครั้งแรกที่มันได้ร่วมกิจกรรมแกะพัสดุหรือเปิดกล่องของที่หลบภัยแห่งนี้ สองเล็บน้อยกอดกันอย่างประหม่า ด้านหลังเตาผิงที่ลุกโชนแผ่ความร้อนแผดเผา พรมนุ่มใต้ตัวจู่ๆ ก็มีหนามบางอย่างทำให้รู้สึกไม่สบายตัว—ใช่ มันกำลังตื่นเต้น
ดาวหางในฐานะรุ่นพี่ของกิจกรรมนี้ ค่อยๆ ขยับไปนั่งเบียดกระรอกเหมียนเหมียนอย่างเอาใจใส่ ใช้เล็บเขี่ยลูกบอลทองแดงแกะสลักโปร่งที่ตอนนี้ดูเล็กไปสำหรับมัน
ห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร ก็อบลินแอลเคมีทำอาหารกำลังโชว์ฝีมืออยู่หน้าเตาทำอาหาร แขนเล็กๆ เจ็ดแปดข้างที่โผล่จากด้านหลังพลิกไปพลิกมาอย่างคล่องแคล่ว ก็อบลินแอลเคมีทำความสะอาดเดินสวนไปมาระหว่างนั้น พยายามไม่ให้น้ำยาหยดลงพื้นแม้แต่หยดเดียว ตั้งแต่ที่หลบภัยอัปเกรด ทุกช่วงเวลาทำอาหารเตาทำอาหารก็เป็นภาพที่ตึงเครียดและคึกคักแบบนี้ หากใครกล้าบุกรุกเข้ามาในเวลานี้ รับรองได้เจอไม้กวาดหรือตะหลิวฟาดแน่นอน
เจียงหล่านเยว่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ยืนอยู่หน้าโต๊ะอาหาร ใช้เขียงเล็กๆ ที่คับแคบหั่นผลไม้แบนที่ล้างสะอาดแล้ว วางเรียงกับเบอร์รีเหม่ยเหม่ยที่สุกกำลังดี ก่อนจะนำไปส่งให้นกหัวขาววัยเยาว์ในห้องใต้ดินยามศูนย์
ประตูห้องใต้ดินยามศูนย์ไม่เคยปิด เพียงแค่กางออกทำมุม 90 องศาไว้เป็นฉากกั้นความเป็นส่วนตัว จะติดต่อกับนกหัวขาววัยเยาว์ข้างในได้ก็ต้องเลี่ยงไปทางด้านข้างแล้วยื่นหน้าไปมอง
เจียงหล่านเยว่นั่งยองๆ อยู่ด้านข้าง วางจานที่ใส่ผลไม้แบนกับเบอร์รีเหม่ยเหม่ยไว้ตรงกลางบ้านสัตว์เลี้ยง นกหัวขาววัยเยาว์ขยับหลบเล็กน้อย พอวางจานเสร็จก็เข้าไปแนบชิดนิ้วของเจียงหล่านเยว่ ใช้หัวน้อยๆ ถูกับรอยแผลเป็นบนนั้นเบาๆ