เอาชีวิตรอดในเกม: ฉันมีเกาะกลางทะเลสาบ

ตอนที่ 98 ฉันมีความคิด

7 นาที· 1.7K คำ

ตั้งแต่ฝนนี้เริ่มตก เกิ๋นเกิ๋นฉางเจียงและพวกพ้องของนางก็ตกอยู่ในความไม่สงบอันแปลกประหลาด

อย่างแรก หมอดูแม่นใช้พรสวรรค์ตามปกติ อยากดูสถานการณ์ฤดูภัยพิบัติที่เกิ๋นเกิ๋นฉางเจียงและ 95083 พูดถึง ใครจะรู้ว่าถูกผลสะท้อนกลับรุนแรงที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา จนถึงตอนนี้ตายังบอดมองไม่เห็นอะไร

ต่อมาคือลมบ้าหมูเหมือนฉัน

ลมบ้าหมูเหมือนฉันรับราชการอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำสองสาย ตอนเข้าสู่โลกเอาชีวิตรอดกำลังอยู่บนรถบรรทุกที่ไปช่วยน้ำท่วม คืนวันที่ฝนตกสภาพจิตใจก็แย่จนดูช่องแชตไม่ได้แล้ว——เขาอ่านเรื่องเล่าของผู้รอดชีวิตที่เจออุทกภัยหรือโคลนถล่มก่อนตายในช่องแชตไม่ไหว

ลมบ้าหมูเหมือนฉันบ่นกับฉันง่วงมากจริง ๆ

[ลมบ้าหมูเหมือนฉัน: ฉันรู้สึกว่าฉันควรอยู่บนรถบรรทุก อีกครึ่งชั่วโมงจะถึงที่หมาย ใส่เสื้อชูชีพสีส้มสะพายพลั่ววิ่งเข้าไป ช่วยผู้คนที่ติดอยู่กับแมวของพวกเขา หมา พวกไก่ เป็ด หมู แกะ]

ฉันง่วงมากจริง ๆ แม้จะชอบเล่นมุกกับลมบ้าหมูเหมือนฉันในแชตกลุ่ม แต่จริง ๆ แล้วเป็นคนมีเหตุผลมาก

ฉันง่วงมากจริง ๆ ออกคำสั่งอย่างเย็นชา

[ฉันง่วงมากจริง ๆ: เรื่องถึงจุดนี้แล้ว อย่างใดอย่างหนึ่งตอนนี้ออกไปออกกำลังกาย หรือตอนนี้ไปนอน]

ลมบ้าหมูเหมือนฉันทำตามคำสั่ง ออกกำลังกายจนเหนื่อยล้าสุดขีดแล้วล้มตัวลงนอน พอตื่นขึ้นมาก็รีบล้างหน้าแปรงฟันแล้วฝึกต่อ จนกระทั่งบรรยากาศในช่องแชตเริ่มผ่อนคลายลง หัวใจที่หนักอึ้งของลมบ้าหมูเหมือนฉันก็เบาลงเล็กน้อย ตอนที่เขากำลังดูเพื่อนในกลุ่มแชตเล่นมุกตลกไปพลางฝึกกายภาพในที่หลบภัยไปพลางเหมือนทุกวัน เกิ๋นเกิ๋นฉางเจียงก็ส่งข้อความขึ้นมาทันใด

[สายน้ำแยงซีเกียงไหลเชี่ยวสู่ตะวันออก: 95083 บอกว่าตอนนี้มีเหล็กโครงสร้างลวดลายอักขระ 800 หน่วย ซื้อขายได้ทุกเมื่อ]

พวกพ้องตกใจสุดขีด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป