เอาชีวิตรอดในเกม: ฉันมีเกาะกลางทะเลสาบ

ตอนที่ 88 [มรดกทะเลหยกมรกต ความคิดแห่งยามเช้าและห้วงสมุทร]

7 นาที· 1.6K คำ

จากหน้าต่างห้องน้ำมองออกไป จะเห็นต้นไม้เครื่องหมายคำถาม

หมาป่าหนึ่งตัวกับนกหนึ่งตัว เบียดกันอยู่ที่ขอบหน้าต่างสี่เหลี่ยมนี้ ดวงตาสีโคบอลต์บลูกับสีเทาดำเบิกกว้าง มองแมงกะพรุนสีน้ำเงินตัวหนึ่งเคลื่อนที่ท่ามกลางม่านฝน แมงกะพรุนตัวนี้ลอยอยู่ตรงตำแหน่งที่น่าจะเป็นยอดไม้ของต้นไม้เครื่องหมายคำถามชั่วครู่หนึ่ง แล้วก็พลิ้วไหวร่วงลงสู่พื้นดิน

ดาวหางหันหัวแล้ววิ่งออกจากห้องน้ำด้วยเสียงดังตับตับ นกหัวขาววัยเยาว์เหยียบพลาดกลางอากาศ กระพือปีกตามไปอย่างอลหม่าน แล้วไปนั่งในจุดที่เจียงหล่านเยว่สั่งไว้ก่อนออกจากบ้าน

เพิ่งจะนั่งลงได้ ก็มีเสียงดังมาจากหน้าประตู ประตูถูกเปิดแล้วปิดอย่างรวดเร็ว แมงกะพรุนสีน้ำเงินตัวนั้นห่อหุ้มด้วยไอน้ำและสายฝนที่เล็ดลอดเข้ามาตามช่องว่าง ความหนาวเย็นเฉียบพลันหลั่งไหลเข้ามา ดาวหางลุกขึ้นยืนจะเดินเข้าไปหา แต่ได้รับสัญญาณมือห้ามที่คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าและเสียงสั้น ๆ ว่า “อย่ามา”

เสื้อกันฝนทาทาย่าราคาแพงย่อมมีเหตุผล เจียงหล่านเยว่ดึงฮู้ดลง ระวัง ๆ ถอดเสื้อกันฝนออก เผยให้เห็นผมที่ฟูฟ่องและเสื้อผ้าที่แห้งสนิท เธอหาไม้แขวนเสื้อที่ตัวเองเหลาจากไม้มา กางเสื้อกันฝนแล้วแขวนไว้ที่หน้าประตู น้ำฝนไหลตามชายเสื้อลงสู่พื้น เหมือนฝนตกปรอย ๆ ในห้อง

เจียงหล่านเยว่หนาวมากจนตัวสั่น เธอหยิบแกงแกะเดือดพล่านที่ยังร้อนระอุออกมาจากตู้เก็บของ ค่อย ๆ ดื่มไปหนึ่งชาม ความหนาวเย็นเฉียบพลันจึงค่อย ๆ ถอนตัวออกจากร่างกาย

ในที่หลบภัยมีเตาผิง มีระบบรักษาอุณหภูมิ ดังนั้นเธอจึงไม่ค่อยไวต่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิภายนอก ตอนนี้ได้ออกไปเผชิญสภาพอากาศจริง ๆ ถึงเพิ่งค้นพบว่าอุณหภูมิลดต่ำลงถึงระดับหนึ่ง เธอประเมินคร่าว ๆ แล้วแน่ใจว่าอุณหภูมิภายนอกต่ำกว่าห้าเซลเซียสแน่นอน เมื่อพิจารณาว่าตอนฝนเพิ่งตกเธอไม่รู้สึกหนาวเท่าไหร่ นี่จึงเป็นลางบอกเหตุที่อันตรายมาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป