เอาชีวิตรอดในเกม: ฉันมีเกาะกลางทะเลสาบ

ตอนที่ 104 หน้าต่าง

6 นาที· 1.4K คำ

ถึงแม้จะเป็นบ้านหิน แต่ภายในปูพื้นไม้ทั้งหลัง แสงไฟสีขาวอุ่นสาดลงมาจากเพดาน บรรยากาศนุ่มนวลมาก

หลังอัปเกรดที่หลบภัย เฟอร์นิเจอร์ที่เคลื่อนย้ายได้อย่างพรม เตียงที่ต่อกัน ถูกแพ็คลงกระเป๋า ตอนนี้ภายในที่หลบภัยแทบไม่มีของตกแต่ง พื้นที่โล่งเห็นชัดเจน

ประตูบ้านหินเปิดอยู่ทางด้านขวา หน้าประตูเป็นโถงขั้นบันไดจมลงไปประมาณสองตารางเมตร ตรงไปอีกสามสี่เมตรน่าจะเป็นโซนห้องนั่งเล่น หน้าต่างตรงข้ามใหญ่พอสมควร ยาวเกือบครึ่งห้องนั่งเล่น พอฤดูมรสุมจบไป ทัศนียภาพน่าจะดีมาก เข้าประตูไปเลี้ยวซ้ายเป็นห้องอาหารติดกับครัวแบบเปิด เตาทำอาหารชิดกับหน้าต่าง อีกฝั่งหนึ่งมีประตูพื้นเปิดลงไปยังห้องใต้ดินยามศูนย์ ตอนนี้นกหัวขาววัยเยาว์กำลังโผล่หัวออกมามองข้างนอก

เห็นบ้านใหม่ มันคงรู้สึกแปลกตาเหมือนกัน

ชั้นเดียวมีแค่ห้องอาหารกับห้องนั่งเล่น แต่พื้นที่กว้างขวางพอสมควร ดาวหางยืนอยู่ตรงกลาง ไม่ดูตัวใหญ่เท่าอยู่ในกระท่อมไม้อีกต่อไป

บันไดขึ้นชั้นสองอยู่ระหว่างห้องนั่งเล่นกับห้องอาหาร กว้างพอให้ดาวหางเดินผ่าน หน้าตาคล้ายบันไดบ้านเดลิส ตรงหัวเลี้ยวมีหน้าต่างโค้ง เหมาะกับการวางต้นไม้กระถาง ขึ้นไปชั้นสอง ตรงข้ามเป็นประตูสองบานเรียงกัน ข้างหนึ่งเป็นห้องน้ำ อีกข้างเป็นห้องอาบน้ำ แยกส่วนเปียกแห้งได้ตามที่เจียงหล่านเยว่หวังไว้ตั้งแต่แรก ตรงข้ามห้องอาบน้ำกับห้องน้ำเป็นโซนกิจกรรมกว้างพอควร มีหน้าต่างบานใหญ่กรอบไม้ ฝั่งนั้นเป็นระเบียงกว้างมาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป