เดิมทีตอนที่ผู้บังคับบัญชาไม่อยู่ ซุนฮ่าวหรานยังพูดจาได้เต็มที่ แต่ตอนนี้เขากลับไม่กล้าพูดอะไรส่งเดชอีกแล้ว
แม้แต่หลี่หย่าหลิน พอเห็นหลี่หม่านปรากฏตัว ก็อดรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้
ลู่จิ่งชวนถามซุนฮ่าวหรานว่า “เรื่องที่แม้แต่หัวหน้าแผนกเทคนิคของคุณยังไม่รู้ ทำไมหัวหน้าแผนกการเงินถึงรู้ก่อนล่ะ?”
ซุนฮ่าวหรานหลบสายตา ทำได้เพียงแก้สถานการณ์เฉพาะหน้า
“รายงานท่านประธานลู่ ผู้อำนวยการหลี่ครับ ตอนที่ผมช่วยผู้อำนวยการหลี่ตรวจสอบและซ่อมแซมระบบ ผู้อำนวยการหลี่เคยถามผมว่า
หลังเปลี่ยนระบบการเงินใหม่แล้ว จะส่งผลอะไรต่อภาพรวมของบริษัทหรือไม่
ผมก็เลยบอกเรื่องเซิร์ฟเวอร์ทำงานเกินกำลังเพิ่มเติมตามความจริงครับ
เดิมทีผมตั้งใจจะรายงานความผิดปกตินี้อยู่แล้ว แค่ยังไม่มีโอกาสเท่านั้น”
ลู่จิ่งชวนหัวเราะเย็นชา ก่อนจดบัญชีความผิดของซุนฮ่าวหรานไว้ในใจ
เขาหันไปมองซูเนี่ยนเหอ ท่าทีที่สงบนิ่งเกินคาดของเธอทำให้เขาประหลาดใจมาก
เขาอยากรู้จริง ๆ ว่ายังมีเรื่องอะไรอีกที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้เสียอาการได้
“ผู้ช่วยท่านประธานซู ลองพูดมาสิ”
ลู่จิ่งชวนเอ่ยกับซูเนี่ยนเหอด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตาสงบนิ่ง
ซูเนี่ยนเหอจับจ้องพื้นโต๊ะ สีหน้าไม่แสดงความรู้สึกแม้แต่น้อย
จนกระทั่งลู่จิ่งชวนเรียกชื่อ เธอจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น
เธอยิ้มให้ลู่จิ่งชวนเป็นเชิงทักทาย ก่อนหันไปถามหลี่หย่าหลินว่า
“ผู้อำนวยการหลี่มีข้อสงสัยอะไรเกี่ยวกับเรื่องที่ฉันเรียกใช้เซิร์ฟเวอร์ของบริษัทหรือคะ?”
หลี่หย่าหลินยิ้มเยาะ รู้สึกว่าซูเนี่ยนเหอไม่รู้จักละอายเอาเสียเลย