ใครจะบอกเธอได้ไหมว่าที่นี่คือที่ไหนกันแน่?
อูจิ้นเยว่ในชุดนอนลายการ์ตูน สวมรองเท้าแตะแพนด้าและสะพายเป้ประหลาด มองทุ่งรกร้างที่ทอดยาวสุดสายตาเบื้องหน้า แล้วกะพริบตาปริบ ๆ อย่างงุนงง
เดิมทีเธอกำลังเรียนอยู่ต่างประเทศ ทุ่มเทจนแทบตายเพื่อให้เรียนจบ ในที่สุดก็ได้กลับประเทศช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเสียที
เพิ่งกลับมาได้วันเดียว ยังไม่ทันได้กินแป้งทอดไส้ที่เฝ้าคิดถึงกับหม้อไฟสักคำ พอตื่นขึ้นมาก็ข้ามมิติมาแล้วเหรอ?
เธอคงไม่ได้ฝันซ้อนฝันอยู่หรอกนะ?
มองตัวเองที่ดูแปลกแยกจากทุ่งรกร้างรอบด้าน อูจิ้นเยว่ใช้มือโยกเป้ที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นด้านหลัง
เธอกำลังจะถอดเป้ออกมาดูว่าข้างในมีอะไร จู่ ๆ ฉายาแสงขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ลูกบอลสีสันสดใสลูกหนึ่งกระโดดไปมาอย่างคล่องแคล่วอยู่ในฉายาแสง พร้อมส่งเสียงหัวเราะคิกคัก จากนั้นเสียงใสซื่อราวกับเด็กน้อยแต่แสบแก้วหูสุดขีดก็ดังขึ้น
【ยินดีต้อนรับชาวบลูสตาร์เข้าสู่เกมเอาชีวิตรอด ผู้เล่นที่รักแห่งโซน 47 เซี่ยงหัว โปรดปรับอารมณ์ให้พร้อม และอ่านกฎของเกมต่อไปนี้อย่างละเอียด】
อูจิ้นเยว่ขมวดคิ้ว จ้องลูกบอลในฉายาแสงเขม็ง พลางพึมพำ
“เกมเอาชีวิตรอด?”
【หนึ่ง ผู้เล่นที่ถูกสุ่มเลือกในครั้งนี้คือมนุษย์บลูสตาร์อายุ 15-60 ปีที่มีร่างกายสมบูรณ์ เมื่อเข้าร่วมเกมเอาชีวิตรอดแล้วจะไม่สามารถออกจากเกมได้ และเมื่อตายแล้วจะไม่สามารถฟื้นคืนชีพ】
【สอง ระยะคุ้มครองมือใหม่มี 3 วัน ในช่วงนี้ผู้เล่นจะได้รับความเสียหายเพียง 10% โปรดรวบรวมทรัพยากรให้เร็วที่สุด หลังพ้นระยะคุ้มครองมือใหม่ ความยากในการเอาชีวิตรอดจะเปลี่ยนจากง่ายเป็นยาก และจะมีการประกาศภารกิจ】
【สาม ผู้เล่นใหม่ต้องสำรวจพื้นที่ตามที่เกมกำหนด หากเข้าไปในแผนที่หมอกที่ยังไม่เปิดใช้งาน การคุ้มครองจะสิ้นสุดลงโดยอัตโนมัติ】
【สี่ สนับสนุนให้ผู้เล่นสำรวจพื้นที่ด้วยตนเอง บางพื้นที่จะสุ่มปรากฏหีบสมบัติ การกำจัดสัตว์ประหลาดมีโอกาสได้รับไอเทมรางวัล คำใบ้สำหรับผู้เล่นใหม่: ระวังสิ่งมีชีวิตทุกชนิด รวมถึงพืช】
【ห้า สนทนากันอย่างสุภาพ ระหว่างระยะคุ้มครองมือใหม่ ผู้เล่นส่งข้อความในช่องแชทได้วันละสามข้อความ แชตส่วนตัวและการส่งข้อความหลังพ้นระยะคุ้มครองมือใหม่ไม่มีจำกัด แต่ห้ามส่งข้อความรัว】
【หก ติดตามประกาศ การจัดอันดับ และภารกิจที่เกมประกาศให้ทันเวลา】
【เจ็ด เป้เริ่มต้นของผู้เล่นมีวัสดุสำหรับสร้างที่หลบภัยระดับเริ่มต้น โปรดหาสถานที่เหมาะสมเพื่อสร้างที่หลบภัยของตนเอง】
【แปด แพ็กเกจผู้เล่นใหม่ถูกส่งเข้าเป้แล้ว สำหรับคู่มือเกมฉบับที่เหลือ ผู้เล่นสามารถเปิดแผงระบบเพื่ออ่านได้ด้วยตนเอง】
หลังจากลูกบอลบนฉายาแสงพูดจบ มันก็พุ่งเข้าใส่ฉายาแสงแล้วแนบติดอยู่บนนั้นทั้งลูก ราวกับถูกแปะไว้ ก่อนที่เสียงจะเปลี่ยนเป็นแหลมสูง
【ผู้เล่นที่รักทั้งหลาย เกมเอาชีวิตรอดเริ่มต้นขึ้นแล้ว! ขอให้ทุกคนผ่านช่วงมือใหม่ไปได้อย่างปลอดภัย! ต้องมีชีวิตรอดให้ได้นะ】
วินาทีถัดมา ฉายาแสงระเบิดออกเป็นประกายดุจแสงดาว ก่อนจะรวมตัวกันและจับเป็นรูปแหวน สวมลงบนนิ้วชี้มือขวาของอูจิ้นเยว่อย่างพอดิบพอดี
เธอยกมือขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
ปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่าเหรอ?
เมื่อนึกถึงแผงระบบที่ลูกบอลเพิ่งพูดถึง เธอตั้งจิตเพียงนิด ฉายาแสงที่เพิ่งหายไปก็เด้งออกมาจากแหวนอีกครั้ง
ข้อความในช่องแชทโลกไหลผ่านอย่างรวดเร็ว จนมองไม่เห็นเนื้อหาด้วยตาเปล่า ดูเหมือนภาพเคลื่อนไหวที่แตกเป็นพิกเซล
อูจิ้นเยว่ใช้มือปัดฉายาแสง แล้วหยุดปลายนิ้วลงตรงข้อความของคนกลุ่มหนึ่ง
“นี่มันอะไรกัน? มนุษย์ต่างดาวบุกโลกเหรอ?”
“เกมเอาชีวิตรอดเหรอ? ดูสมจริงมากเลย ในประเทศมีเกมเสมือนจริงสมจริงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
“ปล่อยฉันกลับไปนะ ฉันแพ้เกสรดอกไม้กับต้นหญ้าพวกนี้!”
“นี่คือการข้ามมิติเหรอ ดีเลย ๆ ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ฉันจะได้แสดงฝีมือแล้ว ฉันจะสร้างเส้นทางของตัวเองให้ได้ในโลกนี้!”
“ติ๊ง ๆ ขอวิธีกลับบ้านหน่อย”
……
ไม่มีข้อความไหนอธิบายสถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้อย่างมีประโยชน์เลย
อูจิ้นเยว่เห็นข้อความมั่วซั่วของผู้เล่นแล้วรู้สึกว่าเสียเวลา จึงปิดช่องแชทด้วยตนเอง ก่อนกดเปิดหน้าโปรไฟล์ส่วนตัว
ผู้เล่น: อูจิ้นเยว่
อายุ: 22
ค่าความอดทน: 4 (โปรดเติมให้เร็ว หากต่ำกว่า 2 จะเคลื่อนไหวเชื่องช้า)
ค่าพลังชีวิต: 10
ค่าพละกำลัง: 7
ค่าจิตใจ: 20
ค่าโชคลาภ: 12
(หมายเหตุ: สามารถเพิ่มได้)
เมื่อเห็นค่าความอดทนที่มีเพียง 4 อูจิ้นเยว่ก็รู้สึกว่าตัวเองน่าสงสารเหลือเกิน
ตื่นเช้ามาก็ถูกพามายังสถานที่ประหลาดแห่งนี้ ทั้งที่ยังไม่ได้กินอาหารเช้าด้วยซ้ำ
แต่โชคดีที่เธอตื่นแล้ว ไม่อย่างนั้นถ้ามาที่นี่ตอนกำลังนอนอยู่บนเตียง เธอคงไม่มีแม้แต่รองเท้าแตะ
มุมขวาบนของฉายาแสงมีฟังก์ชันซ่อนค่าสถานะและตำแหน่งในคลิกเดียว เธอกดเปิดใช้งานทันที
เป็นคนก็ควรทำตัวให้ถ่อมตนหน่อย เปิดเผยไพ่ในมือให้คนอื่นรู้ แล้วจะต่างอะไรกับการเปิดไพ่เล่นเกมไพ่ต่อหน้า?
นอกจากข้อมูลส่วนตัวแล้ว ด้านล่างของหน้าโปรไฟล์ส่วนตัวยังมีเมนูอื่น ๆ อีก
เพื่อน ภารกิจ ประกาศ กระดานจัดอันดับ ความสำเร็จ คู่มือ ตลาดแลกเปลี่ยน
แตกต่างจากเมนูอื่น ๆ ปุ่มภารกิจ กระดานจัดอันดับ และตลาดแลกเปลี่ยนเป็นสีเทา เมื่อกดแล้วจะมีข้อความปรากฏขึ้น
【เปิดใช้งานหลังพ้นระยะคุ้มครองมือใหม่】
ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงมือใหม่ เนื้อหาในเมนูต่าง ๆ จึงว่างเปล่า ไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม เธอจึงปิดฉายาแสงไป
หลังสำรวจแผงระบบเสร็จ อูจิ้นเยว่ก็ยื่นมือไปลูบหยกที่ห้อยอยู่ตรงคอตามความเคยชิน แต่ครั้งนี้กลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า
เธอร้อนใจขึ้นมาทันที เพราะนี่คือของที่อยู่ในผ้าห่อตัวเธอตอนที่แม่อธิการสถานสงเคราะห์เก็บเธอมา
แม่อธิการสถานสงเคราะห์เคยเล่าให้ฟังว่า พ่อแม่ที่เธอไม่เคยพบหน้าเป็นคนสอดหยกกับจดหมายฉบับหนึ่งไว้ในผ้าที่ห่อตัวเธอ
ในจดหมายเขียนว่า ครอบครัวประสบเคราะห์ร้ายกะทันหัน ไม่มีกำลังเลี้ยงดู จึงนำเธอมาวางไว้หน้าสถานสงเคราะห์ หวังว่าจะมีคนใจดีรับไปเลี้ยง
จดหมายหายไปตามกาลเวลานานแล้ว ตั้งแต่เล็กจนโตเธอก็ไม่เคยเห็น เหลือเพียงหยกที่อยู่เคียงข้าง
หยกมีสีขุ่นมัว รูปร่างคล้ายหยกหวง ภายในดูเหมือนมีสิ่งเจือปน มองแล้วไม่น่าจะมีราคาเท่าไร
แม่อธิการสถานสงเคราะห์จึงใช้ด้ายแดงพันหยกไว้ แล้วคล้องคออูจิ้นเยว่ตัวน้อย ตั้งแต่นั้นมาก็ห้อยอยู่กับเธอมานานกว่ายี่สิบปี
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่อูจิ้นเยว่ใช้ความคิด มือของเธอมักจะลูบหยกโดยไม่รู้ตัว ไล้นิ้วไปตามลวดลายบนหยก
ส่วนที่แนบกับผิวหนังจะอุ่น ส่วนที่ห่างจากผิวหนังจะเย็นเล็กน้อย พอสัมผัสแล้วกลับรู้สึกกระปรี้กระเปร่าอยู่บ้าง
เมื่อพบว่าหยกหายไป เธอก็รีบล้วงกระเป๋าชุดนอน แต่ไม่พบ
เธอจึงทำได้เพียงหันไปสนใจเป้ด้านหลัง
เผื่อว่าหยกจะถูกเป้ใบนี้เก็บเข้าไปเองก็ได้?
ในเป้มีช่องทั้งหมด 25 ช่อง ในนั้นมีแพ็กเกจผู้เล่นใหม่ ไม้กระดาน ×50 หญ้าแห้ง ×60 ตะปูเหล็ก ×15 และหยก
อูจิ้นเยว่รีบนำหยกออกจากเป้ ทันทีที่หยกถูกหยิบออกมา เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเธอ
【ซ่า……ซ่าซ่า……】
【เผ่าพันธุ์: มนุษย์ ไม่มีเผ่า ต้องการผูกมัดหรือไม่?】
ผูกมัดเหรอ? ผูกมัดอะไร? ผูกมัดกับหยกชิ้นนี้เหรอ?
ยังไม่ทันที่เธอจะคิดจบ เสียงนั้นก็ตัดสินใจแทนเธอไปแล้ว
【ผูกมัดเสร็จสิ้น ตรวจพบว่าสภาพร่างกายของผู้เป็นนายไม่ดี ต้องการสุ่มพรสวรรค์ทันทีหรือไม่?】
ถึงไม่เคยกินเนื้อหมูก็เคยเห็นหมูวิ่ง อูจิ้นเยว่จะช้าสักแค่ไหนก็เข้าใจแล้วว่าหยกที่พ่อแม่มอบให้เธอชิ้นนี้ไม่ใช่ของธรรมดา
คิดไปคิดมา สถานการณ์คงไม่แย่ไปกว่านี้แล้ว ตอนนี้เธออยู่ต่างโลก แถมยังไร้ที่พึ่ง
เธอกัดฟันแล้วท่องในใจ
【สุ่มทันที】
กล่องสุ่มลายจุดสีแดงเหลืองทั้งกล่องพลันโผล่ออกมาจากหยก ขนาดของมันค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น จนมีความยาว กว้าง และสูงเกือบสามสิบเซนติเมตรจึงหยุดลง
ช่องเปิดด้านบนมีแสงสีทองส่องประกาย แม้จะมองจากปากกล่องก็ไม่เห็นว่าข้างในมีอะไร
เธอเดินเข้าไป ยื่นมือลงไปในกล่องสุ่ม พลางท่องในใจว่า วันนี้ฉันโชคดีสุด ๆ! วันนี้ฉันโชคดีสุด ๆ!
เมื่อรู้สึกว่ามีลูกกลม ๆ ลื่นมือไหลเข้ามาในฝ่ามือ อูจิ้นเยว่ก็รีบดึงมือออก แสงสีสว่างในฝ่ามือค่อย ๆ ซึมเข้าสู่ร่างกายของเธอ
เสียงกลไกจากหยกดังขึ้น
【สุ่มพรสวรรค์: วิชาตามร่องรอยทุกสิ่ง
ระดับพรสวรรค์: ระดับ 1
ระยะตรวจสอบ: 500 เมตร
เงื่อนไขการเลื่อนระดับ: พลังจิต 30】
【คำอธิบายพรสวรรค์: ระยะตรวจสอบจะกว้างขึ้นตามระดับและพลังจิต ยิ่งพลังจิตสูง ระยะตรวจสอบก็ยิ่งกว้างและตรวจสอบรายละเอียดของสิ่งต่าง ๆ ได้มากขึ้น ทุกสิ่งภายในระยะจะไม่มีทางหลบซ่อนพ้น หมายเหตุ: สามารถวิวัฒนาการได้】
!!!
อูจิ้นเยว่รู้สึกถึงความเย็นสดชื่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทำให้สมองปลอดโปร่งขึ้น
ภาพคล้ายแผนที่ภูมิประเทศค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในหัว ในนั้นมีสัญลักษณ์ขนาดเล็กใหญ่ระบุฉากรอบบริเวณไว้
เธออดเบิกตากว้างไม่ได้
แบบนี้ก็หาหีบสมบัติได้อย่างรวดเร็วแล้ว!