วันนี้ไม่มีไม้เหลือพอจะทำกองไฟ อูจิ้นเยว่ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ทางเข้า ที่หลบภัยมืดสนิท
เมื่อไม่มีกองไฟ เธอก็รู้สึกไม่สบายใจ
พรุ่งนี้ต้องตัดไม้เพิ่มอีกหน่อย
เธอจัดเตียงเล็กน้อย ปอปอกับสมาธิ์สองตัวน้อยยังไม่ขึ้นเตียง แต่ย่อตัวอยู่ข้างหน้าต่าง มองทิวทัศน์มืดมิดด้านนอก
เก็บของเสร็จแล้ว เธอก็เดินมาหยุดหน้าตู้เก็บของ มองหีบสมบัติที่อยู่ข้างใน พลางภาวนาในใจซ้ำ ๆ ว่าขอให้ดวงดีเข้าสิงทีเถอะ
เธออยากเปิดได้เสื้อผ้า จะได้อาบน้ำ!
[เปิดหีบไม้ ×5 หรือไม่]
[ใช่]
[ได้รับน้ำแร่ ×15 น้ำอัดลม ×2 หมั่นโถว ×6 ขนมปังอบ ×4 เค้กนุ่มห่อหมูหัน ×3 ขนมปังโฮลวีตโทสต์ ×2 ช็อกโกแลต ×2 ตะปูเหล็ก ×10 ขวานเหล็กระดับ C (ความทนทาน 120) ×1 ผ้าเช็ดตัว ×2 เสื้อกันฝน ×1 รองเท้าผ้าใบหุ้มขนสัตว์ ×2 เสื้อไหมพรม ×1 ผ้าห่มขนสัตว์สองชั้น ×1 เซ็ตชุดกีฬา ×1 ถ้วยตะเกียบสแตนเลส ×1 สบู่ ×2 กรรไกรตัดเล็บ ×1]
อูจิ้นเยว่เปิดหีบไม้ที่เหลือทั้งหมดรวดเดียว ในที่สุดก็ได้เห็นเสื้อผ้าที่เธอเฝ้ารอคอย
ของที่ได้จากหีบไม้ทั้งห้าใบมีอาหารกับอาวุธไม่มากนัก กลับมีของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวันค่อนข้างเยอะ
เธอหยิบผ้าเช็ดตัวสองผืนออกมา แล้วโยนผืนหนึ่งลงในถังเหล็ก
ส่วนอีกผืนเธอจุ่มน้ำ ก่อนจะเรียกสองตัวน้อยโดยไม่เงยหน้า
“เลิกมองนอกหน้าต่างได้แล้ว มานี่!”
ปอปอกระโดดจากขอบหน้าต่างกลับมาข้างเตียงเป็นตัวแรก มันเห็นอูจิ้นเยว่ถือผ้าเช็ดตัวอยู่ จึงดมอย่างสงสัย