ช่องแชทโลก:
“มีใครกำลังดูกระดานความสำเร็จอยู่ไหม? อูจิ้นเยว่ได้แต้มความสำเร็จไปตั้ง 4 แต้มภายในวันเดียว……”
“อะไรกันเนี่ย ตอนนี้ฉันแทบไม่มีอะไรกินแล้ว ผู้เล่นระดับเทพทำความสำเร็จได้ยังไง?”
“ผู้เล่นระดับเทพเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง? เปิดหน้าโปรไฟล์ส่วนตัวหน่อยสิ ปิดฟังก์ชันซ่อน ให้พวกเราดูแต้มสถานะหน่อย”
“ได้ยินมาว่าทำความสำเร็จได้แล้วจะมีหีบให้ แถมเป็นหีบเหล็กด้วย……”
“คนข้างบน ได้ข่าวมาจากไหน?”
“ขอเป็นเพื่อนกับผู้เล่นระดับเทพหน่อย!”
“เพื่อนคนหนึ่งในรายชื่อเพื่อนของฉันบอกมา เขาอัปเกรดที่หลบภัยแล้วได้ความสำเร็จ ‘อัปเกรดที่หลบภัย’ ในรางวัลมีหีบเหล็กด้วย”
“ขอคู่มือทำความสำเร็จหน่อย!”
……
อูจิ้นเยว่เปิดช่องแชทโลกขึ้นมา สิ่งแรกที่เห็นคือคนในโซน 47 กำลังพูดถึงเธอ
เธอเป็นคนกลัวสังคม พอเห็นพวกเขาบอกให้แชร์ประสบการณ์ เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอาเรื่องราวของวันนี้มาแชร์อะไรได้บ้าง
หรือจะบอกพวกเขาว่าไปสำรวจแผนที่หมอกที่ยังไม่เปิดให้เข้าได้?
เธอรู้สึกว่าถ้าทำแบบนั้น คนในโซน 47 เซี่ยงหัวที่มีอยู่ไม่มากอยู่แล้วคงลดจำนวนลงเร็วยิ่งกว่าเดิม
เธอมองจำนวนคนตรงมุมขวาบนของช่องแชท นึกได้ว่าคืนก่อนวานตอนที่ดูยังมีไม่ถึงเก้าแสนคน
ตอนนี้เหลือแปดแสนคน
เดิมทีเธอคิดว่าถ้าจำนวนลดลงวันละหนึ่งแสนคน พอถึงวันที่สามก็น่าจะเหลือเจ็ดแสนคน
ดูเหมือนทุกคนจะระมัดระวังตัวกันมากขึ้นไม่น้อย
อูจิ้นเยว่เท้าคางมองฉายาแสง ทุกคนมาจากที่เดียวกัน ให้เธอออกความเห็นสักหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร
อีกอย่าง เธอคิดว่าความเห็นของเธอก็ไม่ต่างจากที่เฉินจิ้งเคยพูดไว้เท่าไร