เจียงหลีเยว่ตรงไปยังรอยแยกส่วนลึกของเหมือง คล่องแคล่วราวกับเคยมานับครั้งไม่ถ้วน มุดเข้าไปแล้วปิดทางกลับ ก่อนจะยกพลั่วเหล็กขึ้นขุดแร่เสียงดังเคร้งคร้าง พร้อมฟังเสียงแจ้งเตือนค่าประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้นไม่หยุด
【ระดับคนขุดแร่เพิ่มขึ้น! ระดับปัจจุบัน: 22】
“ติ๊ง ๆ ๆ—”
【ระดับคนขุดแร่เพิ่มขึ้น! ระดับปัจจุบัน: 23】
【ระดับคนขุดแร่เพิ่มขึ้น! ระดับปัจจุบัน: 24】
แค่ชั่วโมงเดียว ระดับก็เพิ่มขึ้นสามขั้น
เฮ้อ ขุดอีกชั่วโมงเดียวก็น่าจะขุดแร่มิธริลนี้ได้แล้ว
เจียงหลีเยว่ยกมือเช็ดเหงื่อที่ไม่มีอยู่จริง พอเห็นว่าได้เวลาแล้วก็ออกจากเกมและลงจากแคปซูลเกม
กลิ่นเนื้อวัวหอมกรุ่นลอยออกมาจากห้องครัว แม้จะมีกำแพงกั้นก็ยังได้กลิ่น เธอสูดจมูกแล้วเดินไปชะโงกดูที่หน้าประตูครัว
เจียงมู่อวิ๋นยืนอยู่หน้าเตา มือซ้ายถือทัพพี ส่วนมือขวาหย่อนใบกระวานลงไปสองใบ
ใบหน้าด้านข้างของเขาอาบแสงไฟจนดูอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย
“พี่ชาย”
“อืม นั่งรอก่อน เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” เขาหันมาบอก
เจียงหลีเยว่รับคำ แล้วขดตัวนั่งขัดสมาธิบนโซฟา พลางไถโทรศัพท์เล่น
เว็บบอร์ดยังคงคึกคักเหมือนเดิม
เธอเอื้อมไปหยิบสตรอว์เบอร์รีจากจานผลไม้บนโต๊ะกลาง แล้วยัดเข้าปาก
ลูกใหญ่ หวานฉ่ำ น้ำเยอะด้วย
ในเว็บบอร์ดยังคุยกันเรื่องแผนที่ลับเป็นหลัก
ผู้เล่นเขต 007 ของหัวกั๋วพากันตั้งกระทู้อวดอุปกรณ์ ไอเทม และวัตถุดิบต่าง ๆ ที่ได้จากแผนที่ลับ จนผู้เล่นจากเขตอื่นได้แต่มองตาปริบ ๆ ด้วยความอิจฉา นึกเสียดายที่ตอนแรกเลือกเขตผิด
มีหลายกระทู้ที่เนื้อหาตลกมาก จนมุมปากเธอยกขึ้นกลั้นยิ้มไม่อยู่