หลังจากใช้หนังหมูป่าและหนังจระเข้จนหมดเกลี้ยง ข้างเท้าของเจียงหลีเยว่ก็มีกระเป๋าเป้ขนาดต่าง ๆ วางกองอยู่กว่าสิบใบ
ความชำนาญในอาชีพช่างตัดเย็บก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เธอลุกขึ้นยืน ลมกลางคืนพัดผ่านผมดำยาวถึงเอว ใบหน้าขาวผ่องงดงามนั้นไม่มีร่องรอยเหนื่อยล้าเลยแม้แต่น้อย
ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ กลับตื่นเต้นจนแทบหยุดไม่อยู่
สำหรับผู้เล่นที่กำลังลำบากเพราะช่องเก็บของไม่พอในช่วงนี้ กระเป๋าเป้พวกนี้เป็นของที่แย่งกันซื้อแน่นอน
กระเป๋าเป้ในร้านขายของชำแพงเกินไป พวกเขาซื้อไม่ไหว
เธอเอากระเป๋าพวกนี้ไปลงขายในตลาดซื้อขายในราคาถูกลงสักหน่อยได้
แบบนี้ก็หาเงินได้แล้ว
พอเกมรุกรานโลก เธอก็จะกลายเป็นเศรษฐีนีตัวน้อย!
ต้องรู้ไว้ว่าเมื่อเกมรุกรานโลก เงินที่ใช้อยู่ตอนนี้จะกลายเป็นขยะไร้ค่า ส่วนเงินในเกมจะเข้ามาแทนที่เงินเหล่านั้น
ตอนนี้เธอมีเหรียญทองติดตัวตั้ง 24 เหรียญ
เจียงหลีเยว่หรี่ดวงตากลมโต พลางยิ้มราวกับตุ๊กตาที่แสนไร้พิษภัย
เธอนำกระเป๋าเป้ที่ทำเสร็จแล้วสองสามใบนี้ไปลงขายแบบไม่เปิดเผยชื่อในตลาดซื้อขาย
ตั้งราคาไว้ไม่สูงนัก
กระเป๋าหยาบ ๆ ที่มี 5 ช่องขาย 30 เหรียญเงิน กระเป๋าธรรมดาที่มี 8 ช่องขาย 60 เหรียญเงิน ส่วนกระเป๋าหนังประณีตที่มี 12 ช่องขาย 100 เหรียญเงิน
ถูกกว่าร้านขายของชำไม่น้อย แต่กำไรก็ยังดีมาก
หลังลงขายกระเป๋าเป้เสร็จ เจียงหลีเยว่เห็นว่ายังไม่ดึกมาก จึงกวาดซื้อหนังจระเข้อีกหลายชุดมาทำกระเป๋าต่อ
เธอพบว่าโอกาสสำเร็จในการใช้หนังจระเข้ทำกระเป๋า 12 ช่องนั้นสูงกว่าการใช้หนังหมูป่าอยู่บ้าง
ทำเพิ่มอีกยี่สิบกว่าใบ เจียงหลีเยว่ก็หยุดตอนที่ยังได้กำไรดี จากนั้นลงขายในตลาดซื้อขายแล้วออกจากเกมไปนอน
พรุ่งนี้ค่อยกลับมาเก็บเงิน~v~
....
เช้าวันต่อมา เจียงหลีเยว่ถูกกลิ่นหอมจากนอกบ้านปลุกให้ตื่น
เธอยังงัวเงียไม่ค่อยรู้สึกตัวดี แต่ร่างกายกลับซื่อตรง เปิดประตูห้องนอนแล้วเดินออกไปข้างนอกแล้ว