“มา ๆ ชนแก้ว!”
โถงประชุมในฐานที่มั่นกิลด์ถูกปรับโฉมจนกลายเป็นร้านเลี้ยงสังสรรค์ โต๊ะประชุมยาวหลายตัวถูกนำมาต่อกัน บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารเลิศรสและสุรานานาชนิด สมาชิกกิลด์สามสายน้ำทุกคนล้อมวงกันอยู่ สีหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
เหล่าเจี้ยนถือสุราหมักจากผลไม้วิเศษไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างอุ้มลูกสาวตัวน้อยที่สวมชุดหมีสีชมพู เสียงห้าวเอ่ยว่า “มา ดื่มให้เสี่ยวหลีกัน ถ้าไม่ใช่เพราะเธอกับหัวหน้ากิลด์และเทพมู่ ตอนนี้พวกเราคงยังโดนอัดอยู่ในแดนทดสอบ”
ลู่ยวี่หวยนั่งเอนกายอย่างเกียจคร้าน ดวงตาดอกท้อหรี่ลงเล็กน้อยพลางยิ้มกล่าว “ถ้าจะขอบคุณ ก็ขอบคุณเสี่ยวหลีของพวกเราดีกว่า ผมกับเหล่าเจียงแทบไม่ได้ออกแรงอะไรเลย”
เจียงมู่อวิ๋นรับคำด้วยเสียงอืม น้ำเสียงแฝงความถ่อมตัว แต่ก็เห็นได้ชัดว่าภาคภูมิใจ “อืม ต้องขอบคุณเสี่ยวหลีของพวกเราจริง ๆ”
เจียงหลีเยว่นั่งอยู่ระหว่างพี่ชายกับพี่หวย มือประคองแก้วน้ำผลไม้ไว้
น้ำผลไม้นั้นเจียงมู่อวิ๋นคั้นเองเป็นพิเศษ เพื่อดูแลสมาชิกกิลด์ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ซึ่งเธอก็เป็นหนึ่งในนั้น
เมื่อเห็นทุกคนมองมาที่ตน เธอก็กำแก้วแน่น สายตาเหลือบไปมา ยังไม่ค่อยชินนัก
“เสี่ยวหลีเก่งจริง ๆ!”
หลินหมานเป็นคนแรกที่เอ่ย ดวงตาเป็นประกาย
ผมของเธองอกยาวขึ้นมาบ้างแล้ว ไม่ได้หัวโล้นเหมือนตอนพบกันใหม่ ๆ พอสนิทกันแล้วเธอก็ร่าเริงกว่าตอนเพิ่งรู้จักกันมาก รอยยิ้มเผยให้เห็นฟันขาวสะอาด
“ใช่เลย น้องเสี่ยวหลีนี่เป็นผู้กอบกู้โลกชัด ๆ” จิ่วจิ่วยกแก้วสุราขึ้น “ทุกคน ดื่มให้เสี่ยวหลีกันเถอะ~”
ชิวชิวที่อยู่ข้าง ๆ ยกแก้วตาม หางตาเหลือบเห็นน้องสาวแอบยื่นมือจะชิมรสสุราผลไม้ จึงพลิกมือฟาดเข้าที่ท้ายทอยทันที
น้องสาวลูบท้ายทอย ได้แต่โกรธแต่ไม่กล้าพูด
ทุกคนยกแก้วขึ้นพร้อมกัน พูดเป็นเสียงเดียวว่า “ดื่มให้เสี่ยวหลี!”
เจียงหลีเยว่ยกแก้วขึ้นตาม ชนกับพี่ชาย พี่หวย และหลินหมานกับจิ่วจิ่วที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ก่อนจิบน้ำผลไม้รสหวานสดชื่นไปสองอึก แล้วตอบว่า
“ขอบคุณค่ะ ขอบคุณทุกคน”
“กินดื่มกันให้อร่อยนะคะ”
ลู่ยวี่หวยเห็นท่าทางประหม่าเล็กน้อยของเสี่ยวหลีแล้วก็อดยิ้มไม่ได้