ประตูโครงกระดูกระเบิดดังสนั่น
หัวใจสีดำสนิทถูกเถ้าธุลีราตรีนิรันดร์ฟาดจนแตกกระจาย เลือดดำข้นเหนียวสาดกระเซ็นไปทั่วพื้น เรือผีทั้งลำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงตามไปด้วย เสียงครางต่ำดังมาจากใต้ดาดฟ้า ราวกับมีสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาถูกยั่วโทสะจนถึงขีดสุด
【คำเตือน!】
【ผนึกห้องโดยสารชั้นบนถูกทำลายแล้ว!】
【ผู้โดยสารชั่วคราว “หลีเปียนเยว่” ถูกขึ้นบัญชีล่าแล้ว!】
【ลูกเรือระดับสูงทั้งหมดจะเริ่มไล่ล่าคุณ!】
เจียงหลีเยว่หิ้วเถ้าธุลีราตรีนิรันดร์ ก้าวข้ามเศษกระดูกที่เกลื่อนพื้น ก่อนจะเงยหน้ากวาดตามองไปข้างหน้า “เข้ามา”
อยากหาเรื่องใช่ไหม
มาดูกันว่าเธอจะป่วนเรือพัง ๆ ลำนี้ให้คว่ำไม่เป็นท่าได้หรือเปล่า!
หลังประตูโครงกระดูกเป็นทางเดินยาวที่ปูด้วยพรมสีแดงเข้ม กะโหลกหลากรูปแบบแขวนเรียงรายอยู่บนผนังทั้งสองฝั่ง เปลวไฟสีเขียวหม่นลุกโชนอยู่ในเบ้าตากลวงโบ๋
ทันทีที่ฝีเท้าของเธอแตะพื้น เสียงเกราะเสียดสีกันเป็นจังหวะก็ดังมาจากปลายทางเดิน
ลูกเรือระดับสูงกว่าสิบคนก้าวออกมาจากความมืด
พวกมันสวมเกราะหนักขึ้นสนิม สูงเกือบสามเมตร หัวบวมซีดราวกับแช่น้ำมานาน ตรงลำคอมีเหงือกปลา ง้าวยาวที่มีตะขอแหลมเต็มด้ามกับขวานยักษ์ที่พันสาหร่ายไว้เป็นอาวุธในมือของพวกมัน
ลูกเรือระดับสูงที่อยู่หน้าสุดชูง้าวขึ้น ลูกตาแข็งทื่อกลอกไปมาสองครั้ง “ผู้โดยสารชั่วคราว บุกรุกเขตหวงห้าม”
“ฆ่าไม่ละเว้น!”
ร่างสูงใหญ่กว่าสิบร่างพุ่งเข้ามาพร้อมกัน
พวกมันขวางทางเดินแคบจนมิด ง้าวหลายเล่มแทงเข้าใส่จุดสำคัญทั่วร่างเจียงหลีเยว่จากคนละทิศทาง พร้อมหอบเอาหมอกดำเย็นยะเยือกมาด้วย
เจียงหลีเยว่ปล่อยมือจากเถ้าธุลีราตรีนิรันดร์
ค้อนเหล็กหนักอึ้งกระแทกพรมดังปัง