เสียงของลู่ยวี่หวยไม่ได้ดังมาก แต่กลับกังวานชัดเจนไปทั่วทั้งโรงละคร
“เมื่อนักแสดงแสดงจบแล้ว ผู้ที่ควรได้รับการตัดสินอย่างแท้จริงก็คือผู้เขียนบท”
“ผู้ชมมีสิทธิ์เลือกนักแสดงที่แย่ที่สุด”
“ส่วนบทละครก็ต้องยอมรับการตัดสินจากนักแสดงทุกคนเช่นกัน”
บทละครสีดำปิดฉับลงทันที
【ผิดพลาด!】
【บทละครไม่ใช่นักแสดง การเขียนใหม่จึงไม่มีผล!】
มุมปากของลู่ยวี่หวยยกขึ้นเล็กน้อย “ฉันบอกว่านายเป็น นายก็เป็น”
เขายกมือถอดผ้าปิดตาสีทองคล้ำที่ตาขวา เผยให้เห็นดวงตาสีทองอ่อนที่สมบูรณ์
ภายใต้วิชาวิเคราะห์สรรพสิ่ง เส้นสายเหตุและผลบางเฉียบสายหนึ่งทอดออกมาจากบทละครสีดำ เชื่อมต่อกับผู้ชมไร้หน้าทุกคนที่อยู่ด้านล่างเวที
ผู้ชมเหล่านี้เคยเป็นนักแสดงมาก่อน
บทละครอาศัยใบหน้า อารมณ์ และวิญญาณของพวกเขา สวมบทเป็นเจ้าของโรงละครหน้ากากไร้หน้า
มันแสดงละครมาตลอด
แสดงเป็นผู้ปกครองสูงส่ง ผู้ควบคุมชะตาชีวิตของทุกคน
“นายคือนักแสดงเพียงคนเดียวในโรงละครแห่งนี้ที่ไม่เคยลงจากเวที”
เทพแห่งปัญญาซึ่งอยู่ด้านหลังลู่ยวี่หวยเปิดหนังสือโบราณ
อักษรสีทองนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากหน้ากระดาษ แล้วพันรัดบทละครสีดำที่อยู่บนเพดานอย่างรวดเร็ว
“ตัวละครใหม่ในฉากสุดท้าย เจ้าของโรงละครหน้ากากไร้หน้า”
“รับบทโดยบทละคร”
“คำตัดสินมีผล”
กร๊อบ!
บทละครสีดำถูกพลังไร้รูปร่างกระชากลงมาอย่างฝืนบังคับ ก่อนจะกระแทกลงกลางเวทีอย่างแรง
ผู้ชมไร้หน้าทุกคนด้านล่างหันมาพร้อมกัน
ใบหน้าว่างเปล่าของพวกเขาหันเข้าหาบทละคร แล้วค่อย ๆ ยกแขนขึ้น