กลับถึงบ้าน เจียงหลีเยว่ก็เอาอาหารเช้าใส่ไมโครเวฟ จากนั้นดึงกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งจากตู้เย็นมาเขียนข้อความลงไป
【พี่ชาย อาหารเช้าอยู่ในไมโครเวฟนะ ^v^——เสี่ยวหลี】
แล้วนำกระดาษโน้ตไปติดไว้ตรงตำแหน่งที่เห็นชัดที่สุด
อืม สมบูรณ์แบบ!
เจียงหลีเยว่ตบมือเบา ๆ ก่อนย่องกลับเข้าห้องนอน แล้วเอนตัวลงในแคปซูลเกม เตรียมล็อกอินเข้าเกม
ทว่าเบื้องหน้ากลับมีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา—
【เกมกำลังอัปเดต เหลือเวลา: 00:15:45】
อัปเดตงั้นเหรอ?
เจียงหลีเยว่ชะงักไปสองวินาที ก่อนจะนึกขึ้นได้
กำลังจะปลดล็อกแผนที่ใหม่แล้ว!
ดวงตาดำสนิทของเธอหรี่ลงเล็กน้อย เปลือกตาหลุบต่ำ ขนตาหนาเป็นแพทอดเงาจาง ๆ ลงบนแก้มขาวผ่อง แววตาเต็มไปด้วยความครุ่นคิด
เมื่อมีผู้เล่นผ่านดันเจี้ยนสิบคนมากขึ้น แผนที่ใหม่ก็จะปลดล็อกตามธรรมชาติ และยังจะปลดล็อกเมืองหลัก [นครชมจันทร์] ซึ่งเป็นหนึ่งในสองเมืองหลักของเกมด้วย
หลังถูกผู้รุกรานบุกเข้ามา เมืองต่าง ๆ บนดาวน้ำเงินก็จะถูกนับเป็นเมืองในเกมโดยอัตโนมัติ
แต่สิ่งเดียวที่แตกต่างคือ เมืองหลักมีม่านป้องกัน
ส่วนเมืองบนดาวน้ำเงินไม่มี ทำให้ทุกคนต่างอยากแห่เข้าไปในเมืองหลัก แต่พวกเขาไม่มีสิทธิ์ควบคุมเมือง จะได้อยู่ต่อหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับทรัพย์สินในกระเป๋า
เว้นแต่จะมีบ้านเป็นของตัวเองในเมืองหลัก ไม่อย่างนั้นทุกวันที่อยู่ที่นั่นจะต้องจ่ายอย่างน้อยสิบเหรียญเงิน....
สิบเหรียญงั้นเหรอ?
เจียงหลีเยว่ขมวดคิ้วเรียว เอียงศีรษะพลางพยายามนึกถึงเนื้อเรื่องต้นฉบับอย่างละเอียด
แต่กลับพบด้วยความประหลาดใจว่า เนื้อเรื่องในต้นฉบับกำลังเลือนหายไปจากความทรงจำของเธอทีละน้อย พล็อตช่วงกลางถึงท้ายแทบไม่เหลือแล้ว