เจียงหลีเยว่ปัดฝุ่นออกจากชุดทำงานสีเทา ก่อนกวาดตามองลานกว้างที่วุ่นวายไปทั่ว
เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายไล่ตามนักโทษหลบหนีไปไกลแล้ว ส่วนเหล่าคนทำความสะอาดรอบข้างยังคงก้มหน้า ไม่กล้าพูดอะไร เอาแต่ทำงานในมือต่อไปอย่างไร้ชีวิตชีวา ไม่มีใครสนใจว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น
นั่นไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาควรเข้าไปยุ่ง
พวกเขาแค่ทำงานในมือให้ดีก็พอ
เจียงหลีเยว่กำลังจะจากไป ทว่าหางตาพลันเหลือบเห็นวัตถุโลหะสะท้อนแสงอยู่บนพื้น
เธอเดินเข้าไปก้มลงเก็บมันขึ้นมา
มันคือบัตรโลหะสีเงินขาวใบหนึ่ง
บนพื้นผิวสลักรูปดวงตากลจักรขนาดใหญ่คู่หนึ่งกับลวดลายซับซ้อนอื่น ๆ ขอบบัตรเปื้อนเลือดที่นักโทษหลบหนีทิ้งไว้เล็กน้อย ส่วนด้านหลังพิมพ์ข้อความไว้ชัดเจนหกตัวอักษรว่า: บัตรผ่านหอคอยแกนกลาง
มีเพียงผู้บริหารหรือเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการขั้นห้าขึ้นไปเท่านั้นที่ใช้บัตรผ่านระดับนี้เข้าไปในหอคอยแกนกลางได้
เจียงหลีเยว่พลิกบัตรในมือเล่น พลางหันไปมองหอคอยสีดำสูงเสียดเมฆ
เป้าหมายของภารกิจเขตอย่าง “แกนกลางความทรงจำ” อยู่ในหอคอย
ถ้าใช้บัตรใบนี้ลอบเข้าไปได้ บางทีเธออาจทำภารกิจสำเร็จได้ทันที
แต่ความคิดนั้นเพิ่งแวบขึ้นมาในหัว เธอก็ตัดมันทิ้งอย่างไม่ลังเล
ภารกิจจะทำเมื่อไรก็ได้
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือหาพี่ชาย อวี่หวย และเสวียนเย่ให้เจอ
พวกเขาคงถูกฝังตัวตนประหลาด ๆ เข้าไปเหมือนกัน ถ้าเจออันตรายขึ้นมาคงแย่แน่
ถึงอย่างไรในร่างของพวกพี่ชายก็ไม่มีพลังมรณะ เกรงว่าคงเรียกคืนความทรงจำไม่ได้ หากพลังมรณะในร่างเธอไม่ได้ปะทะอย่างต่อเนื่อง ป่านนี้เธอคงยังคิดว่าตัวเองเป็นคนทำความสะอาดระดับหนึ่ง ซี-801 อยู่เลย