ความทรงจำกลับคืนมาแล้ว เธอจึงไม่ต้องกังวลอะไรอีก
แววตาของเจียงหลีเยว่ฉายประกายสีแดงแห่งความตื่นเต้น ปีกพลังมรณะด้านหลังแผ่กางออกจนสุด ร่างของเธอพุ่งทะยานไปข้างหน้าราวสายฟ้าสีแดงคล้ำ ตรงเข้าสู่กองทัพจักรกลที่อัดแน่นอยู่เบื้องหน้า
สมองหลักบัดซบนั่นถึงกับส่งพี่ชายทั้งหลายกับเสวียนเย่มาจัดการเธอ!
เตรียมรับโทสะของเธอให้ดีเถอะ
เงาร่างวูบไหวไปทั่วกองทัพจักรกล ทุกครั้งที่ปรากฏตัว จะมีทหารจักรกลล้มลงเป็นกลุ่ม ๆ โหดเหี้ยมจนแทบไม่เหลือชิ้นดี
เจียงมู่อวิ๋นมีสีหน้าเคร่งขรึม เขายกคทาในมือขึ้น
แสงสีเขียวมรกตส่องวูบอยู่ที่ปลายคทา
สายน้ำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พันธนาการทหารจักรกลหลายสิบตัวที่พุ่งเข้ามาไว้แน่น จากนั้นสายฟ้าก็ฟาดลงมาจากฟากฟ้า กระแสไฟอันบ้าคลั่งประสานกับสายน้ำ ช็อตเจ้าก้อนเหล็กเหล่านั้นจนกลายเป็นเศษเหล็กดำไหม้ควันโขมง
ลู่ยวี่หวยเหลือบมองแขนที่กลายเป็นจักรกลไปครึ่งหนึ่งอย่างรังเกียจ ก่อนแค่นหัวเราะแล้วโบกคทาปล่อยการโจมตี
ปากก็ยังไม่หยุดพูดด้วย
“ถึงกับเปลี่ยนแขนพี่ให้กลายเป็นก้อนเหล็กน่าเกลียดแบบนี้ สมองหลักเฮงซวยนี่ไม่มีรสนิยมเอาเสียเลย ยังสู้พี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ”
ระหว่างพูด เขาก้มมองชิ้นส่วนจักรกลที่พังอยู่ด้านล่าง ดวงตาพลันเป็นประกายขึ้นอีกครั้ง ก่อนดีดนิ้วดังเป๊าะ
เอ๊ะ ชิ้นส่วนจักรกลนี่นา เป็นของฉัน เป็นของฉันทั้งนั้น!
พลังจิตแผ่กระจายออกไป ชิ้นส่วนจักรกลบนถนนกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง ก่อนประกอบเข้าด้วยกันกลายเป็นทหารจักรกลเอี่ยมอ่องหลายตัว ดวงตาของพวกมันเป็นสีทอง เปล่งแสงริบหรี่ หลังหยุดนิ่งอยู่กับที่สองวินาที พวกมันก็หันไปทางทหารจักรกลอีกกลุ่มและเปิดฉากโจมตี