บันไดโลหะเวียนขึ้นไปด้านบน ท่ามกลางความมืดสลัว
เหนือศีรษะมีเพียงไฟฉุกเฉินสีแดงไม่กี่ดวงที่ติด ๆ ดับ ๆ เงาของทั้งสามคนกับเสวียนเย่จึงยืดยาวสลับสั้น
เพิ่งเลี้ยวผ่านหัวมุม ก็เห็นเจ้าหน้าที่จักรกลในเกราะรบสีเงินหม่นกว่าสิบคนยืนอยู่บนลานด้านหน้า
“แจ้งเตือน ผู้บุกรุกโดยไม่ได้รับอนุญาต สังหาร...”
เสียงของเจ้าหน้าที่ไร้ซึ่งอารมณ์เพิ่งดังขึ้น เจียงหลีเยว่ก็ไม่เปิดโอกาสให้พวกมันพูดจนจบ
เธอออกแรงถีบพื้นอย่างแรง พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากสาย
“พี่ชาย สามตัวทางซ้ายฝากพี่จัดการ!”
เจียงหลีเยว่ตะโกนเสียงใสขณะลอยอยู่กลางอากาศ
“ได้”
เจียงมู่อวิ๋นตอบรับอย่างรวดเร็ว
เขาชี้หมื่นลักษณ์รวมเป็นหนึ่งในมือไปข้างหน้า กระแสน้ำสีน้ำเงินเข้มพลันม้วนตัวกลายเป็นงูน้ำสามตัว พันรัดเจ้าหน้าที่สามคนทางซ้ายไว้
จากนั้นสายฟ้าสีม่วงก็ฟาดลงมาจากฟ้า กระแสน้ำอาศัยอานุภาพของสายฟ้า ประกายไฟฟ้าอันบ้าคลั่งปะทุเปรี๊ยะ ๆ ไหลซึมเข้าไปตามรอยต่อของเกราะโดยตรง
เจ้าหน้าที่จักรกลทั้งสามตัวมีควันพวยพุ่งออกมาทันที
เจ้าหน้าที่อีกสามตัวทางขวากำลังจะยกปืนใหญ่หนักขึ้นมายิงสนับสนุน แสงสีทองขาวเจิดจ้าจากรัศมีศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ในมือของลู่ยวี่หวยก็สว่างวาบขึ้นแล้ว
“คิดจะเล่นอาวุธหนักต่อหน้าพี่ชายหรือ? พวกแกยังอ่อนหัดไปหน่อย!”
ลู่ยวี่หวยยิ้มพลางโบกคทา โล่แสงศักดิ์สิทธิ์สองบานปรากฏขึ้นตรงหน้า เขารับลำแสงพลังงานสูงไว้หลายระลอกอย่างไม่สะทกสะท้าน
อาศัยแรงสะท้อนจากโล่แสง เขาสะบัดมือส่งลูกไฟระเบิดสองลูกออกไป กระแทกเจ้าหน้าที่อีกสองตัวจนเซถลา
ร่างของเจียงหลีเยว่พลิกกลับกลางอากาศราวกับเงา เพลิงเผาน้ำค้างแข็งหมุนวนรอบปลายนิ้ว ก่อนจะแทงออกไปอย่างฉับไวเด็ดขาด
หัวโลหะหนักอึ้งกลิ้งหลุน ๆ ลงมา
เธอลงพื้นแล้วเก็บดาบ ท่วงท่ากระชับฉับไว
เวลาเพียงสิบกว่านาที เจ้าหน้าที่เหล่านี้ก็กลายเป็นเศษเหล็กเกลื่อนพื้น
ลู่ยวี่หวยใช้คทาเคาะเปลือกเหล็กบนพื้นเบา ๆ แล้วเบ้ปาก “เจ้าก้อนเหล็กไม่กี่ตัวนี่ก็ไม่ได้เก่งอะไรนี่นา ดูท่าไพ่ตายที่สมองหลักเวรนั่นมีอยู่คงเหลือไม่มากแล้ว”