คนกลุ่มนั้นถูกรีดจนหมดตัว พากันคลานหนีไปอย่างทุลักทุเล แถมยังต้องช่วยพยุงกันไปด้วย ตอนจากไปก็ไม่ลืมหอบมือที่ขาดบนพื้นติดไปด้วย
เอากลับไปให้นักบวชลองต่อดู ยังพอมีหวังช่วยได้
เมื่อตัวคนกลุ่มนั้นลับตาไปแล้ว ลู่ยวี่หวยก็ถอนสายตากลับมา ก่อนกวักมือเรียกเจียงหลีเยว่กับเจียงมู่อวิ๋น “มาดูสิว่ามีอะไรพอใช้ได้บ้างไหม”
เจียงหลีเยว่เหลือบมองแล้วส่ายหน้า “ไม่มี”
ของพวกนี้ไม่ต่างอะไรกับขยะสำหรับเธอ ยัดใส่กระเป๋าเก็บของยังเปลืองที่ด้วยซ้ำ
เจียงมู่อวิ๋นเองก็ส่ายหน้าอย่างไร้อารมณ์
ลู่ยวี่หวยจิ๊ปาก พลางเลือกของไปบ่นพึมพำไป “...พวกนายสองคนไม่เคยบริหารบ้าน ก็ไม่รู้หรอกว่าข้าวของเครื่องใช้มีค่าแค่ไหน คุณหนูคุณชายเอ๋ย โลกเปลี่ยนไปแล้ว ของพวกนี้ล้วน...”
“ช่างเถอะ ไม่ค่อยได้เรื่องจริง ๆ ด้วย”
แร่ทองแดงที่เจอเป็นชนิดพื้น ๆ และระดับต่ำ สมุนไพรก็พบได้ทั่วไป แม้แต่เนื้อ หนัง และกระดูกของมอนสเตอร์ระดับล่างก็ยังมีคุณภาพไม่สูง แค่เขาคว้าของสักกำมือจากกระเป๋าออกมา ยังมีของหายากกว่าพวกนี้เสียอีก
ถึงอย่างนั้นลู่ยวี่หวยก็ไม่รังเกียจ ยังคงประหยัดมัธยัสถ์เหมือนคนดูแลบ้าน “เอาไปใส่คลังกิลด์แล้วกัน”
พี่น้องทั้งสามเดินสำรวจป่าเขียวขจีต่ออีกเกือบสองชั่วโมง
นอกจากศิลาระบุตำแหน่งแล้ว พวกเขายังพบแกนพลังงานสามลูกในซากโบราณสถานเก่าแก่แห่งหนึ่ง ซึ่งถูกเถาวัลย์ปกคลุมอยู่
แกนพลังงานมีรูปร่างเหมือนลูกแก้วคริสตัลที่ผ่านการขัดเกลา ภายในมีเส้นพลังงานสีฟ้าอ่อนหมุนเวียนอยู่ เมื่อถือไว้ในมือจะสัมผัสได้ถึงแรงเต้นแผ่วเบา ราวกับหัวใจดวงหนึ่ง