ได้ยินเสียงร้องโหยหวนของนักรบ เจียงหลีเยว่ก็ละสายตากลับมา มองภารกิจแผนที่ที่รับมาจากสมาคมทหารรับจ้าง ก่อนจะเริ่มลงมือทำงาน
ตอนนี้บนทุ่งน้ำแข็งเป็นเวลากลางคืน แต่ไม่มีพายุหิมะ ทุกอย่างเงียบสงบดี
ไม่รู้ว่าเมื่อไรค่ำคืนแห่งแสงเหนือถึงจะมาเยือน
เจียงหลีเยว่นึกถึงคำบรรยายบนแผนที่สมบัติของทุ่งน้ำแข็งป่าเถื่อน สถานที่แห่งนั้นจะเข้าไปได้ก็ต่อเมื่อถึงค่ำคืนแห่งแสงเหนือเท่านั้น
ดูท่าคงต้องรอไปเรื่อย ๆ
ภารกิจทหารรับจ้างสำเร็จอย่างราบรื่นมาก
เธอไปป่าเขียวขจีกับที่รกร้างหุบผาแยกมาอย่างละรอบ แถมยังป้อนพลังมรณะหลายร้อยสายให้ทางเข้าซากโบราณสถาน จากนั้นก็กลับนครชมจันทร์เพื่อส่งภารกิจทั้งหมด จนเลื่อนระดับเป็นขั้นอีได้สำเร็จ
เธอไม่ได้รับภารกิจต่อ แต่เดินกลับหมู่บ้านจันทราเงาด้วยฝีเท้าเบาสบาย แล้วตรงเข้าไปในร้านตีเหล็ก
โอเอินกำลังเช็ดกระบี่ยักษ์ที่เพิ่งตีเสร็จ ได้ยินเสียงฝีเท้าแต่ไม่เงยหน้า “มาอีกแล้วหรือ?”
“ลุงโอเอิน สวัสดีตอนเย็นค่ะ” เจียงหลีเยว่ยิ้มตาหยี วางเหรียญเงินลงบนโต๊ะอย่างคล่องแคล่ว ราวกับกลับมาบ้านตัวเอง
ในเกมตอนนี้เป็นเวลากลางคืน
เธอเดินไปข้างเตาหลอม คุ้ยดูวัตถุดิบกับแบบพิมพ์เขียวที่ได้มาตอนทำภารกิจและฆ่ามอนสเตอร์เมื่อครู่ พลางครุ่นคิดว่าจะตีอะไรดี
จริงสิ! เงินที่ขายอาวุธสีม่วงได้เมื่อวานยังไม่ได้รับเลย!
เจียงหลีเยว่เปิดหน้าต่างตลาดซื้อขายขึ้นมาดู
【อาวุธสั้นพายุ สีคุณภาพม่วง ขายแล้ว
ราคาซื้อขาย: 2,910 เหรียญทอง