ขณะที่พี่น้องทั้งสามหลบ ๆ ซ่อน ๆ และต่อสู้ไปด้วย
จู่ ๆ ก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นตรงหน้า
【จอมพลใหญ่แห่งกองทัพคลื่นทมิฬถูกสังหารแล้ว】
【สนามรบเข้าสู่ช่วงรีเซ็ต แท่นบูชาบัญชาการของกองทัพคลื่นทมิฬในทุกเขตสนามรบถูกรีเซ็ต กำลังพลระลอกใหม่เริ่มถูกส่งลงมา】
เสียงโห่ร้องยินดีแผ่วเบาของเหล่าผู้ทดสอบจากเทียนฉงดังมาจากทั่วที่ราบ
ต่อมา เสียงอื้ออึงทุ้มต่ำก็ดังมาจากใต้ผืนดิน
โคลนใต้ก้นบึงน้ำตาย ที่ราบเพลิงผลาญ และหุบเขากระดูกหักพลันพลิกตลบพร้อมกัน ทหารคลื่นทมิฬนับหมื่นในชุดเกราะหนักพากันปีนขึ้นมาจากใต้ดินอีกครั้ง
พื้นที่ซึ่งเพิ่งถูกกวาดล้างจนเกลี้ยง ถูกคลื่นทหารดำทะมึนเข้ายึดครองในชั่วพริบตา
ลู่ยวี่หวยที่นอนคว่ำอยู่ในซากปรักหักพังกลางบึงโคลนปาดโคลนบนใบหน้า พลางจ้องแผงหน้าจอด้วยรอยยิ้ม
“จอมพลใหญ่ตายแล้ว พวกเทียนฉงคงมัวแต่แบ่งของรางวัลกับแย่งชิงพื้นที่กันแน่” เขาลดเสียงลง หางตาเชิดขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “พี่เจียง เสี่ยวหลี พวกเธอว่าเดี๋ยวนี้ตรงไหนในสมรภูมิรุ่งโรจน์โล่งที่สุด?”
แววตาเจียงมู่อวิ๋นไหววูบ มองไปยังหอคอยสีดำสนิทที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกล ๆ
“หอคอยแกนกลาง”
ประตูหอคอยเพิ่งเปิดออก เทียนอิ้งนำกำลังหลักออกไปล้อมปราบจอมพลใหญ่จนหมด ตอนนี้ภายในจึงมีการป้องกันหละหลวมที่สุด
เจียงหลีเยว่เก็บมีดสั้น ดวงตาซ้ายสีแดงเข้มวูบไหวด้วยประกายเจ้าเล่ห์ “พวกเราเข้าไปดูในหอกัน”