ทันทีที่สมองหลักถูกทำลาย ผู้ทดสอบในเมืองจักรกลที่ความทรงจำถูกผนึกไว้ชั่วคราวต่างก็ฟื้นความทรงจำขึ้นมา
พวกเขากวาดตามองรอบตัวอย่างงุนงงก่อน
พอตั้งสติได้ก็โกรธจัดอย่างไม่น่าเชื่อ รีบผนึกกำลังกันกำจัดทหารยามจักรกลที่อยู่รอบ ๆ แล้วเริ่มทำลายข้าวของทั่วเมืองจักรกลอย่างไม่ยั้ง
เมืองจักรกลที่เดิมก็วุ่นวายอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งโกลาหลหนักกว่าเดิม
ตอนพี่น้องทั้งสามกับเสวียนเย่ออกจากหอคอยแกนกลาง ด้านนอกก็สว่างวาบไปด้วยเปลวเพลิง
เหล่าผู้ทดสอบขนฟูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงหลบอยู่บนชั้นหนึ่งของหอคอยแกนกลาง คอยมองออกไปด้านนอกอย่างระมัดระวัง
พอเจียงหลีเยว่ปรากฏตัว พวกเขาก็รีบเข้ามาหาทันที
“ยอดฝีมือใหญ่ ด้านนอกเหมือนจะวุ่นวายแล้ว...”
เจียงหลีเยว่เหลือบมองออกไปด้านนอก “เป็นผู้ทดสอบคนอื่นที่ฟื้นความทรงจำแล้ว ข้างบนแทบไม่มีอันตรายแล้ว ถ้าภารกิจของพวกคุณเกี่ยวข้องกับหอคอยแกนกลาง ก็ขึ้นไปดูได้”
“ได้เลย ขอบคุณยอดฝีมือใหญ่!”
“ขอบคุณจริง ๆ ครับ...”
“ถ้าไม่ได้พวกยอดฝีมือใหญ่ พวกเราคงทำภารกิจไม่สำเร็จแน่ ต่อให้ตายก็เถอะ”
เหล่าผู้ทดสอบพากันกล่าวขอบคุณ
เจียงหลีเยว่โบกมือ พาพี่ชายทั้งสองไปตามพิกัดในความทรงจำ จนถึงโรงงานใต้ดินร้างแห่งหนึ่งตรงขอบเมืองจักรกล
ที่นี่เต็มไปด้วยท่อโลหะขึ้นสนิม เครือข่ายตรวจตราของสมองหลักครอบคลุมมาไม่ถึง
เจียงหลีเยว่เดินไปหยุดหน้ากำแพงโลหะที่ดูธรรมดา ปลายนิ้วรวบรวมพลังมรณะเป็นสายบาง ๆ แล้ววาดอักขระซับซ้อนลงบนกำแพงตามความถี่เฉพาะ