นักรบรออยู่ครึ่งนาที เห็นนักเวทหญิงยังคงขุดแร่ตามใจตัวเอง สีหน้าก็พลันเคร่งขรึมลง
“คุยกับเธออยู่นะ หูหนวกหรือไงวะ?”
“ที่นี่เป็นเขตของกิลด์หมาป่าสงคราม ให้เวลาสามวินาที ไสหัวไปซะ ถ้ายังไม่ไปก็อย่าหาว่าพวกเราไม่...”
นักรบยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นนักเวทหญิงที่เพิ่งยกพลั่วเหล็กขึ้นเตรียมฟาดหายวับไปต่อหน้าต่อตา
เขาชะงักไป ขณะรับการโจมตีจากมอนสเตอร์ชั้นยอดก็รีบกวาดตามองถ้ำหินปูนอย่างรวดเร็ว
“คนหายไปไหนแล้ว? พวกนายเห็นนักเวทหญิงคนนั้นไหม?”
นักบวชตอบอย่างมั่นใจว่า “น่าจะออกจากเกมไปแล้วมั้ง”
นักรบแค่นหัวเราะ “รู้จักเจียมตัวก็ดี...”
เพิ่งพูดจบ นักเวทหญิงที่หายไปเมื่อครู่ก็โผล่มาด้านหลังนักบวชอย่างไร้ที่มาอีกครั้ง เธอยกมีดสั้นในมือขึ้นแทงใส่นักบวช
นักรบเห็นภาพทั้งหมดเต็มตา กว่าจะได้สติก็ผ่านไปหนึ่งวินาทีแล้ว “ระวัง—”
สายไปแล้ว
นักบวชพบว่าหลอดเลือดของตัวเองลดฮวบลงไปก้อนใหญ่ หัวใจแทบเต้นกระหน่ำ
แต่ปฏิกิริยาของเธอไวพวกนักบวชจากกิลด์สิงเจ่อเสียอีก รีบร่ายเกราะป้องกันใส่ตัวเองทันที สกัดการโจมตีครั้งต่อไปไว้ได้ แล้วฉวยโอกาสร่ายเวทรักษา
แต่ความเสียหายของอีกฝ่ายสูงเกินไป แถมยังเป็นความเสียหายต่อเนื่องด้วย เวทรักษากลับฟื้นฟูเลือดได้ช้ากว่าที่ลดลงเสียอีก!
แม้แต่เวทลบล้างก็ยังใช้ไม่ได้!!
นักบวชหน้าถอดสี
นี่มันสกิลอะไรกันเนี่ย??
เธอรีบพยายามทิ้งระยะห่างจากคนด้านหลัง แต่ความเร็วของอีกฝ่ายสูงมาก เธอเพิ่งเดินไปได้สองก้าว อีกฝ่ายก็ไล่ตามมาติด ๆ ราวกับภูตผี
ความเจ็บปวดแผ่วเบาแผ่ซ่านทั่วร่าง หลอดเลือดลดลงเหลือ 50%
“รีบช่วยขวางเธอไว้ที เธอทำดาเมจแรงเกินไปแล้ว!” นักบวชต้านความเสียหายไม่ไหว รีบร้องขอความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมทีม
นักรบกำลังลากมอนสเตอร์อยู่จนมือไม่ว่าง ส่วนนักเวทที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นดังนั้นก็เปลี่ยนเป้าหมายทันที แล้วร่ายวิชาลูกไฟใส่นักเวทหญิง
แต่อีกฝ่ายว่องไวเกินไป แค่ขยับตัวเบา ๆ ก็หลบได้อย่างง่ายดาย
เธอไม่สนใจนักเวท ยังคงตามติดนักบวชต่อไป
นักบวชรับมือความเสียหายมหาศาลไม่ไหว ทนได้ไม่ถึงครึ่งนาทีก็กลายเป็นแสงสีขาวแล้วหายไป