ไม่นานทุกคนก็แบ่งของกันเสร็จ
หนังสือสกิลตกอยู่ในมือเจียงหลีเยว่ ส่วนแหวนมอบให้ผิงจิ้ง ไม้เท้าแบ่งให้เจียงมู่อวิ๋น และเกราะให้เหล่าเจี้ยน
แก่นจอมขมังเวทซากศพสีม่วงชิ้นนั้น ลู่ยวี่หวยเก็บเข้าโกดังของกิลด์ สุดท้ายจึงมีเพียงเขาที่ไม่ได้อะไรเลย
ลู่ยวี่หวยไม่ใส่ใจ กลับยิ้มแย้มพลางบอกว่า พอมีไม้เท้ากับเกราะพวกนี้แล้ว บอสอีกสองตัวข้างหน้าคงจัดการได้เร็วขึ้นแน่
รอยยิ้มบนใบหน้าเขาปราศจากความหม่นหมอง สว่างไสวราวกับดวงอาทิตย์ยามเช้าต้นฤดูร้อนที่เพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า ชวนให้ผู้คนรู้สึกอบอุ่นและสะดุดตา
เจียงหลีเยว่เอียงศีรษะเล็กน้อย “พี่หวย รออีกเดี๋ยวฉันจะเปิดของดีให้พี่นะ”
ลู่ยวี่หวยร้องว้าวอย่างเกินจริง ก่อนพูดอย่างอารมณ์ดีว่า “งั้นก็ดีเลย ขอให้เปิดได้อาวุธสีม่วงสักชิ้น หรือหนังสือสกิลเทพ ๆ ของนักเวท เอาออกไปอวดจนคนอื่นอิจฉาตายไปเลย~”
“ยังไงก็ต้องดีกว่าอาวุธสีน้ำเงินของพี่ชายนะ!”
เจียงมู่อวิ๋นแค่นเสียง “ทำเป็นพูดดี”
ลู่ยวี่หวยแค่พูดไปอย่างนั้น
เขากลัวว่าเสี่ยวหลีจะรู้สึกไม่สบายใจเพราะเปิดไม่ได้ของที่ตัวเองใช้ได้ ยังไงเสี่ยวหลีเป็นคนใจดีอย่างนี้อยู่แล้ว ส่วนตัวเขาเองไม่ถือสา อุปกรณ์เดี๋ยวก็มี ไม่ต้องรีบร้อน
ลู่ยวี่หวยไม่เคยคิดเลยจริง ๆ ว่าตัวเองจะเปิดได้ของดีอะไร
ของดีไม่ใช่ผักกาดขาวเสียหน่อย จะได้ออกมาง่าย ๆ แบบนั้นได้ยังไง?
พูดกันตามตรง บอสตัวแรกดรอปอุปกรณ์สีน้ำเงินได้ตั้งสามชิ้น ก็นับว่าโชคดีมากแล้ว!
พักกันครู่หนึ่ง ทุกคนก็ลุกขึ้นมุ่งหน้าไปยังบอสตัวที่สอง
บอสตัวที่สองคือคางคกยักษ์ที่อยู่ลึกเข้าไปในหนองน้ำ มีชื่อว่า “ผู้กลืนกินบึงเน่า” เลเวล 13 มีพลังชีวิต 220,000
วิธีจัดการซับซ้อนกว่าจอมขมังเวทซากศพอยู่บ้าง
มันจะพ่นน้ำลายพิษลงพื้น ทั้งยังใช้ลิ้นม้วนคนเข้าไปกลืน หากถูกกลืนเข้าไปจะเสียพลังชีวิตต่อเนื่องและถูกขังไว้ ต้องให้เพื่อนร่วมทีมโจมตีจากด้านนอกจนสร้างความเสียหายได้มากพอ ถึงจะช่วยดึงคนออกมาได้
เหล่าเจี้ยนถูกกลืนไปสามครั้ง
ครั้งแรกที่ถูกกลืนเข้าไป เขาร้องโวยวายในช่องทีม บอกว่าข้างในทั้งเหนียวทั้งเหม็น
ครั้งที่สองยังไม่วายคร่ำครวญว่าตัวเองดวงซวยเหลือเกิน