เจียงหลีเยว่กลับมาถึงหมู่บ้านจันทราเงา แล้วส่งข้อความหาพี่ชายไปด้วย
【แชตส่วนตัว】[หลีเปียนเยว่]: พี่คะ หนูเลเวล 15 แล้ว ภารกิจเตรียมตัวก็ทำเสร็จแล้วด้วย พวกเราจะลงดันเจี้ยนกันเมื่อไหร่คะ?
【แชตส่วนตัว】[มู่คั่นอวิ๋น]: น่าจะประมาณสองสามทุ่ม ตอนนี้พวกเรากำลังประชุมกันอยู่ เสี่ยวหลีอยากมาร่วมด้วยไหม?
【แชตส่วนตัว】[หลีเปียนเยว่]: หนูไม่ไปดีกว่าค่ะพี่ ตอนเย็นพี่ก็ไม่ต้องทำกับข้าวนะ เดี๋ยวหนูออกไปซื้อข้าวกล่องกลับมาเอง ovo
【แชตส่วนตัว】[มู่คั่นอวิ๋น]: ได้เลย ลำบากเสี่ยวหลีแล้ว
【แชตส่วนตัว】[หลีเปียนเยว่]: เสี่ยวหลีไม่ลำบากเลย เสี่ยวหลีมีความสุขมาก
【แชตส่วนตัว】[มู่คั่นอวิ๋น]: (ลูบหัว)
เจียงหลีเยว่ปิดหน้าต่างสนทนากับพี่ชาย แล้วตรงไปยังร้านตีเหล็กทันที ด้านหน้าร้านมีผู้เล่นเลเวลไม่สูงหลายคนกำลังล้อมวงหาโอเอินเพื่อรับภารกิจ
“ลุงโอเอิน ขอใช้เตาหน่อยนะ เงินวางไว้ตรงนี้แล้ว”
เจียงหลีเยว่หยิบเหรียญเงินออกมาวางบนโต๊ะอย่างคล่องแคล่ว
โอเอินเหลือบมองเธอ ไม่พูดอะไร เพียงเก็บเหรียญเงินบนโต๊ะไปเงียบ ๆ
เจียงหลีเยว่หยิบแร่น้ำแข็งโยนลงเตา จากนั้นก็ยกค้อนใหญ่ขึ้นฟาดลงไปอย่างแรง
ค้อนเล็กสี่สิบ! ค้อนใหญ่แปดสิบ!
【สร้างไอเทมล้มเหลว! ประสบการณ์การตีเหล็ก +5】
【สร้างไอเทมล้มเหลว! ประสบการณ์การตีเหล็ก +5】
【สร้างไอเทมสำเร็จ! ได้รับ [ไม้เท้า·ธรรมดา] x1, ประสบการณ์การตีเหล็ก +50】
【......】
เสียงก๊องแก๊งจากร้านตีเหล็กดังไม่ขาดสาย
เมื่อแร่น้ำแข็งหมด เจียงหลีเยว่ก็เปิดตลาดซื้อขายดูว่ามีใครขายบ้างไหม
เกมนี้มีผู้เล่นสายอาชีพอยู่ไม่น้อย พวกเขาไม่สนใจการต่อสู้หรือการลงดันเจี้ยนเลยสักนิด งานอดิเรกมีแค่ขุดแร่ เก็บสมุนไพร ทำอาหาร ตกปลา และอื่น ๆ
อืม หลังจากเกมรุกรานโลก ผู้เล่นสายอาชีพคงเป็นที่ต้องการไม่น้อย