กลับถึงนครชมจันทร์ ลู่ยวี่หวยก็พาศพมดจำนวนมหาศาลเข้าไปในฐานที่มั่นทันที
เหล่าเจี้ยน จิ่วจิ่ว และคนอื่น ๆ ก็เดินตามเข้าไปในฐานที่มั่น
จากนั้นก็เริ่ม “คาย” ซากศพออกมา
ไม่นาน ซากมดก็ทับถมกันเป็นเนินสูง โชคดีที่ซากมดพวกนี้ไม่ส่งกลิ่นเหม็น ไม่อย่างนั้นฐานที่มั่นคงคงอยู่ไม่ได้แล้ว
ลู่ยวี่หวยขมวดคิ้วอย่างกังวล “ซากศพเยอะขนาดนี้ ถ้าพวกเราแยกชิ้นส่วนกันเอง ไม่รู้ต้องทำถึงเมื่อไรถึงจะเสร็จ”
คนอื่น ๆ พยักหน้าพร้อมกัน
“หาคนมาช่วยเถอะ” พี่มี่เอ่ยอย่างใจเย็น “ในนครชมจันทร์มีร้านรับแยกชิ้นส่วนสัตว์กลายพันธุ์อยู่หลายร้าน จ่ายเงินให้พวกเขาช่วยจัดการ เร็วกว่ามาก”
ลู่ยวี่หวยตอบ “ได้ เรื่องนี้พี่มี่จัดการเลย ค่าใช้จ่ายเบิกจากบัญชีกิลด์”
เขาหันไปหาเหล่าเจี้ยนกับชิวชิว ล้วงม้วนคัมภีร์วิชาออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้ “แผ่นดินแยกผืน พวกนายสองคนเรียนคนละครั้ง แต้มผลงานฉันหักให้เลยนะ”
ดวงตาเหล่าเจี้ยนเป็นประกายวาบ เขารับมาด้วยสองมือ “ขอบคุณครับ หัวหน้ากิลด์!”
ชิวชิวมองม้วนคัมภีร์ รอยยิ้มที่มุมปากก็ห้ามไม่อยู่
“เอาละ” ลู่ยวี่หวยบิดขี้เกียจ “สองวันนี้อย่าไปไหนไกล พาสมาชิกใหม่ออกไปล่าสัตว์กัดกร่อนนอกนครชมจันทร์ก็พอ พักผ่อนกันให้เต็มที่ สะสมแรงไว้”
ทุกคนแยกย้ายกันไป
....
....
สามพี่น้องกลับบ้าน
เสวียนเย่พุ่งเข้าไปยึดแท็บเล็ตบนโซฟาทันที กรงเล็บกดเปิดเกมตกปลาได้อย่างแม่นยำ หางแกว่งอย่างร่าเริง
ลู่ยวี่หวยทิ้งตัวลงบนโซฟา หยิบสมองกลอัจฉริยะขึ้นมาเริ่มพิมพ์ข้อความ
เขาพิมพ์ไปพลางบอกเจียงหลีเยว่กับเจียงมู่อวิ๋นไปพลาง “เดี๋ยวฉันถามหัวหน้ามู่ก่อน ถ้ามีข่าวจะส่งเข้ากลุ่มทันที”