เจียงหลีเยว่เดินวนรอบศพราชามดดำหนึ่งรอบ ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่ท้องซึ่งระเบิดออก
ข้างในมีบางอย่างอยู่
ผ่านเศษกระดองที่ม้วนงอและกองอวัยวะภายใน เธอมองเห็นแสงริบหรี่กลุ่มหนึ่ง
ถูกห่อหุ้มด้วยกองเนื้อเลือดหลายชั้น จึงปรากฏให้เห็นราง ๆ
“ของดรอปเหมือนจะอยู่ในท้องนะคะ พี่อวี่หวย” เจียงหลีเยว่หันกลับไปมอง
รอยยิ้มของลู่ยวี่หวยชะงักไปครึ่งวินาที
เขาก้มมองเสื้อผ้าชุดใหม่ที่เพิ่งเปลี่ยน เสื้อแจ็กเก็ตตัวสั้นสีแดงคล้ำดูสะอาดตาและเท่ ก่อนเงยหน้ามองกองอวัยวะภายในกับของเหลวที่กระจายเต็มพื้นของราชามดดำ
“...ใครจะไปควัก?” ลู่ยวี่หวยกวาดตามองทุกคน
ทุกคนต่างถอยหลังไปครึ่งก้าวอย่างรู้ใจกัน
เหล่าเจี้ยนยกมือขึ้น “ผมกลัวเมียซ้อมเอา”
ชิวชิวมองท้องราชามดอย่างเงียบงัน สีหน้าลำบากใจ
จิ่วจิ่วหลบอยู่หลังชิวชิว ทำท่าทางราวกับตัวเองอ่อนแอบอบบาง “อา เหนื่อยแล้ว เวียนหัวตุบ ๆ~”
เจียงหลีเยว่ไม่ได้รอให้พวกเขาหารือจนได้ข้อสรุป เธอย่อตัวลงข้างขอบท้องที่ฉีกขาดของราชามดไปแล้ว
เธอหยิบถุงมือสีดำจากกระเป๋าเป้าสวม ก่อนยื่นมือเข้าไปโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า
สัมผัสอุ่นชื้นเหนียวหนืดซึมผ่านถุงมือเข้ามา
แขนของเธอจมหายเข้าไปเกือบถึงข้อศอก คลำหาอยู่ในกองเนื้อเลือดลึกลงไปหลายวินาที ปลายนิ้วก็แตะโดนวัตถุแข็งชิ้นหนึ่ง
“เจอแล้ว...”
เจียงหลีเยว่ดึงมือออกมา
ถุงมือเปื้อนเมือกสีเขียวคล้ำและก้อนเลือดสีดำเต็มไปหมด ส่วนบนฝ่ามือของเธอมีของหลายชิ้นวางอยู่