อุณหภูมิภายในทางเดินรังอุ่นสูงขึ้นเรื่อย ๆ
เยื่อเนื้อรอบด้านเปล่งประกายสีแดงคล้ำมันเยิ้ม ของเหลวเหนียวหนืดไม่ทราบชนิดไหลย้อยลงมาตามก้อนเนื้อปูดนูน หยดลงพื้นพร้อมเสียงฉี่เบา ๆ
สิงตี๋จ้องแผ่นหนังแกะในมือ พลางเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง
เขาเหลือบมองแผงหน้าจอเป็นระยะ
ค่าความตื่นตัวบนแผงหน้าจอกำลังขยับ
【ค่าความตื่นตัวของรังมารดา: 55%】
เขายังไม่ทันได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก ตัวเลขก็ไหววูบเบา ๆ ก่อนกระโดดขึ้นไปเป็น 58
“บ้าชะมัด” สิงตี๋ปาดเหงื่อบนใบหน้าอย่างแรง พลางสบถในใจ “ทีมอื่นกำลังทำบ้าอะไรกันอยู่ ทำไมถึงเปิดฉากฆ่ากันอีกแล้ว?”
ลู่ยวี่หวยยิ้ม แต่ไม่ได้พูดอะไร
เรื่องนี้ก็ปกติ
ถ้าทีมทั่วไปเจอสิ่งมีชีวิตสายลาดตระเวนที่บ้าคลั่งราวกับหมาบ้า ต่อให้รู้ว่าฆ่าพวกมันแล้วค่าความตื่นตัวจะเพิ่มขึ้น ก็ยังต้องลงมืออยู่ดี
หากเป็นใครก็ตามที่ตกอยู่ในสถานการณ์เป็นตาย ปฏิกิริยาแรกย่อมต้องเป็นการรักษาชีวิตตัวเองไว้ก่อน ไม่มีทางลังเลแม้แต่น้อย
นี่แหละคือจุดที่น่ารังเกียจที่สุดของรังมารดา
ต่อให้พวกเขาไม่ฆ่าสัตว์ประหลาดสักตัว ขอเพียงผู้ทดสอบในที่อื่นทนแรงกดดันไม่ไหว ค่าความตื่นตัวก็ยังพุ่งทะยานขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อถึง 100% ทุกคนก็จะพลอยเดือดร้อนไปด้วย
“ถ้าขึ้นเร็วแบบนี้ เวลาที่เหลือให้พวกเราคงมีไม่มากแล้ว” สีหน้าสิงตี๋ย่ำแย่ เขาหันไปมองเพื่อนร่วมทีม “ทุกคนลืมตาให้กว้าง ๆ คอยดูว่ามีไข่ฟักอยู่หรือเปล่า”
สมาชิกทีมที่อยู่ด้านหลังรีบพยักหน้า กวาดตามองไปรอบ ๆ
เจียงมู่อวิ๋นเดินอยู่ด้านข้างทีม คอยแช่แข็งสปอร์สีขาวที่ลอยร่วงลงมารอบตัวให้กลายเป็นเศษผง