“...อะไรนะ?”
“ไอเทมสำคัญสำหรับปลดล็อกคุณสมบัติทั้งหมดของเผ่าลับงั้นเหรอ? เขาไม่ได้ให้ฉันมา!”
เจียงหลีเยว่ชะงักไปชั่วขณะ
โครงกระดูกเวรนั่น มองแวบเดียวก็รู้ว่าเจ้าเล่ห์แถมยังเจ้าแผนการ สมกับเป็นตัวร้ายจริง ๆ!
ก่อนหน้านี้เธอทุบห้องกัปตันจนเละเทะ เจ้านั่นเพื่อเอาชีวิตรอดถึงกับควักเหรียญทดสอบออกมามากกว่าสิบล้าน ดูท่าทางใจกว้างแท้ ๆ ที่ไหนได้กลับแอบเก็บไพ่ไว้ใบหนึ่ง
มันฮุบไอเทมสำคัญที่ใช้ปลดล็อกเผ่าลับของเธอไป!!!
ดีมาก
เธอจำเรื่องนี้ไว้แล้ว
“แต่จะฆ่ามันให้ตายก็ไม่ง่ายหรอก” เจียงหลีเยว่ขมวดคิ้วน้อย ๆ พลางนึกถึงภาพการต่อสู้ในตอนนั้น “มันเชื่อมติดกับเรือผีทั้งลำ ไม่ว่าฉันจะทุบมันกี่ครั้ง มันก็กลับงอกขึ้นมาใหม่ได้ทันที”
“ไม่รู้เหมือนกันว่าเรือผุ ๆ ลำนั้นจะรื้อให้หมดจดได้หรือเปล่า”
เจียงหลีเยว่คนพี่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มองท่าทางกัดฟันคิดบัญชีของเจียงหลีเยว่แล้วอดหัวเราะออกมาไม่ได้
“เรือผีเป็นพื้นที่เคลื่อนที่ที่พิเศษมาก” เธอเปลี่ยนท่านั่งให้สบายขึ้น “ต่อให้เธอรื้อมันจนเหลือแต่เศษไม้ ผ่านไปสักพักมันก็จะประกอบตัวเองขึ้นมาใหม่”
“แต่ถ้าอยากจัดการโครงกระดูกนั่น ไม่จำเป็นต้องเสียแรงไปรื้อเรือหรอก”
ดวงตาเจียงหลีเยว่เป็นประกาย เธอรีบนั่งตัวตรงขึ้นราวกับนักเรียนดีเด่นที่ตั้งใจฟังบทเรียน “จัดการยังไง?”
“โครงกระดูกนั่นไม่ใช่กัปตันคนแรกของเรือผี” แววเจ้าเล่ห์วาบผ่านดวงตาคมกริบของเจียงหลีเยว่คนพี่ “คราวหน้าเธอไปเรือผีอีก ก็ตรงไปที่ห้องกัปตันเลย”